Ο Μπέρναρντ Σω όριζε τη Δημοκρατία ως "εκείνη η διαδικασία, η οποία διασφαλιζει οτι οι πολίτες δεν θα κυβερνωνται από κάποιους καλύτερούς τους "...
Ο Νόαμ Τσόμσκι έχει πει ότι οι Η.Π.Α "έχουν στην πραγματικότητα ένα μονοκομματικο σύστημα, ένα επιχειρηματικό κόμμα με δύο φατρίες, τους Ρεπουμπλικάνους και τους Δημοκρατικούς".
Σας θυμίζει τίποτα αυτό το δίπολο; Τα καθ' ημάς ίσως; Δεν ξέρω τι θα ψηφίσουν τ' Αμερικανάκια. Δεν ξέρω αν και πόσοι θα ψηφίσουν. Φαντάζομαι πως η Τρίτη της 4ης Νοεμβρίου, θα είναι για πολλούς, αναλόγως του αποτελέσματος, μία κυριολεκτικά άσπρη ή μαύρη Τρίτη...
Όσο ακατανόητη μπορεί να φαίνεται σ'εναν εξωτερικό παρατηρητή, η πολιτική μας κατάσταση, άλλο τόσο φαίνεται νομίζω σε μας και η δική τους. Εννοώ ότι το βίωμα, και το πολιτικό, είναι αμετάδοτο, και ο μόνος που έχει ή δεν εχει κίνητρο να επιλέξει συγκεκριμένο προσωπο για Πρόεδρο, του οποίου οι αποφάσεις θα καθορίζουν το βίο του, είναι ο κατοικος μίας πολιτείας. Αυτος που ζει και αναπνέει μέσα στα σπλάχνα της 365 μέρες το χρόνο, 24 ώρες τη μερα.
Πολύ φοβάμαι πως και το ασπρουλιάρικο γραίδιο, και ο μελαψός Μεσίας, αποτελούν προιόντα του ίδιου ανελέητου , πανέξυπνου και καλοκουρδισμένου πολιτικού marketing.
Παρενθετικά, σας προτείνω να δείτε αυτή την ταινία για να σας λυθούν όποιες απορίες σχετικά με υπαρκτές ή ανύπαρκτες διαφορές μεταξύ Ρεπουμπλικάνων και Δημοκρατικών.
'Ισως σε συνειδητό τουλάχιστον επίπεδο, πρυτανεύσει η άποψη του "μη χειρον βέλτιστον", στο μετρο που ο Ομπάμα, τελικά δεν είναι αυτό που φαντασιώνονται , όσοι τον υποστηρίζουν... Γιατί σε υποσυνείδητο επίπεδο, αν όντως οι ερευνητές της πολιτικής αγοράς, κατέχουν/ελέγχουν τα μυαλά των ψηφοφόρων-καταναλωτών, ίσως το αποτέλεσμα είναι προδιαγεγραμμένο. Καθόλου απίθανο αν σκεφτούμε πως η οργανωτική μανία των Αμερικανών είναι τοσο μεγάλη(έχουν ενα κολλημα με το μέγεθος αυτοι), ώστε ακόμη και το αστείο που λέγεται σε μία δημόσια τελετή, να είναι αποτέλεσμα προγραμματισμού.
Προσωπικά, σιχαίνομαι τους θρησκομανείς/θρησκόληπτους και οπαδους της, με διαφορες παραλλαγές, τριάδας: Πατρίς, Θρησκεια, Οικογένεια.
Συνεπώς απεύχομαι να βάλει ο Θεός το χέρι του! Οσο κι αν η κυρία Palin προσεύχεται για το αντίθετο. Τι διάολο- ολόκληρη υπερδύναμη ,όπως (αυτο)χαρακτηρίζεται, δεν είναι ικανή να εκλέξει άνευ βοήθειας;
auburn kate
( οι κινδυνοι της υπερβολικής ευλάβειας..., REMBRANDT HARMENSZ. van RIJN- The Angel Stopping Abraham from Sacrificing Isaac to God )
[ για οσους δεν αντιλήφθηκαν τι υπονοώ με τον τίτλο, θα φωτιστουν κάνοντας κλικ εδώ και
εδώ ]
Τετάρτη 29 Οκτωβρίου 2008
Παρασκευή 17 Οκτωβρίου 2008
Αφορισμοί baby size
-Τ ( παιδεύοντας ένα γκρίζο κούνελο με τεράστια αυτιά, ένα πιγκουινο με παπιγιόν,κι ενα μουγκό πρόβατο με περμανάντ): θες να παίξουμε μ'αυτά και να μιλάμε;
-ΕΓΩ (οσμιζόμενη το πανηγύρι που θέλει να οργανώσει πάνω στη νύστα μου) : άντε να σε δω να παίζεις και να μιλάμε.
-Τ (καβαλάει το πρόβατο, του ξεριζώνει 2 τουφες και όλα αυτά χοροπηδώντας πάνω στο κρεβάτι) : σε βλέπω πάνω-κάτω!
-ΕΓΩ (μιμούμενη βέλασμα): μπεεεεε! βοήθεια, η βοσκοπούλα τρελάθηκε! μπεεεεε!
Τ (ξεκαρδίζεται μεν, με κοιτάζει με ύφος "ξερω ότι με δουλεύεις και θα το αποδείξω", δε): εσυ μίλησες!
-ΕΓΩ ( κάνοντας το κορόιδο βεβαίως): τι λες βρε ζαβολάκι- το πρόβατο μίλησε δεν το είδες; 'Ακου, εγώ μίλησα..
-Τ : όχι, εσύ μίλησες! ( ξαναρχίζει την αποτρίχωση του προβάτου).
ΕΓΩ: βοήθεια! μπεεεεε!
Τ: εσύ μίλησες, σε είδα! (παρατάει τα άψυχα, με πλησιάζει απειλητικά σε απόσταση 10 εκατοστών, και ξεφουρνιζει τη φοβερή αλήθεια, καρφώνοντάς με με δυό γκρίζες ματάρες) : Αυτά, δε μιλάνε. Κα-τα-λα-βαί-νεις;
Είμαι συντετριμμένη.Ανέκαθεν πίστευα πως οι μικροί, σε ηλικία, άνθρωποι, συγχέουν τη φαντασία με την πραγματικότητα σε επικίνδυνο βαθμό, κι εμείς όταν θέλουμε ν'αναστήσουμε τον Πήτερ Παν, αρκεί να τα μιμηθούμε.
Μία τετράχρονη, μου είπε με απόλυτο ύφος,αυτό που "κανονικά" έπρεπε να της πω εγώ. Δεν ανησυχώ καθόλου που δεν της το είπα όμως. Αντίθετα θ'ανησυχούσα αν της το έλεγα.
Μόλις έφυγε, αφήνοντας για επισκεπτήριο μαύρες ζωγραφισμένες καρδιές, είπα 3 φορές το μάντρα μου: " γεννήθηκες το μήνα που πέθανε η Γουλφ, τη χρονιά που πέθανε ο Μόρισσον, και τη δεκαετία που έδρασαν οι Ερυθρές Ταξιαρχίες και η Φράξια Κόκκινος Στρατός."
Οι νιανιαρο-ρεαλιστές δεν θα περάσουν!
auburn Kate
( όταν αυτοκτόνησε από έρωτα ήταν 14 ετών, JOHN W:WATERHOUSE-Juliet )
-ΕΓΩ (οσμιζόμενη το πανηγύρι που θέλει να οργανώσει πάνω στη νύστα μου) : άντε να σε δω να παίζεις και να μιλάμε.
-Τ (καβαλάει το πρόβατο, του ξεριζώνει 2 τουφες και όλα αυτά χοροπηδώντας πάνω στο κρεβάτι) : σε βλέπω πάνω-κάτω!
-ΕΓΩ (μιμούμενη βέλασμα): μπεεεεε! βοήθεια, η βοσκοπούλα τρελάθηκε! μπεεεεε!
Τ (ξεκαρδίζεται μεν, με κοιτάζει με ύφος "ξερω ότι με δουλεύεις και θα το αποδείξω", δε): εσυ μίλησες!
-ΕΓΩ ( κάνοντας το κορόιδο βεβαίως): τι λες βρε ζαβολάκι- το πρόβατο μίλησε δεν το είδες; 'Ακου, εγώ μίλησα..
-Τ : όχι, εσύ μίλησες! ( ξαναρχίζει την αποτρίχωση του προβάτου).
ΕΓΩ: βοήθεια! μπεεεεε!
Τ: εσύ μίλησες, σε είδα! (παρατάει τα άψυχα, με πλησιάζει απειλητικά σε απόσταση 10 εκατοστών, και ξεφουρνιζει τη φοβερή αλήθεια, καρφώνοντάς με με δυό γκρίζες ματάρες) : Αυτά, δε μιλάνε. Κα-τα-λα-βαί-νεις;
Είμαι συντετριμμένη.Ανέκαθεν πίστευα πως οι μικροί, σε ηλικία, άνθρωποι, συγχέουν τη φαντασία με την πραγματικότητα σε επικίνδυνο βαθμό, κι εμείς όταν θέλουμε ν'αναστήσουμε τον Πήτερ Παν, αρκεί να τα μιμηθούμε.
Μία τετράχρονη, μου είπε με απόλυτο ύφος,αυτό που "κανονικά" έπρεπε να της πω εγώ. Δεν ανησυχώ καθόλου που δεν της το είπα όμως. Αντίθετα θ'ανησυχούσα αν της το έλεγα.
Μόλις έφυγε, αφήνοντας για επισκεπτήριο μαύρες ζωγραφισμένες καρδιές, είπα 3 φορές το μάντρα μου: " γεννήθηκες το μήνα που πέθανε η Γουλφ, τη χρονιά που πέθανε ο Μόρισσον, και τη δεκαετία που έδρασαν οι Ερυθρές Ταξιαρχίες και η Φράξια Κόκκινος Στρατός."
Οι νιανιαρο-ρεαλιστές δεν θα περάσουν!
auburn Kate
( όταν αυτοκτόνησε από έρωτα ήταν 14 ετών, JOHN W:WATERHOUSE-Juliet )
Πέμπτη 9 Οκτωβρίου 2008
Σκορπιός με παντελόνι
Επειδη δεν είμαι κατ' επάγγελμα σατιριστής ( δικης μου έμπνευσης λέξη), άρα το να αποκαλεσω τον κύριο Υπουργό, "ξεκαύλωτο Αλογογκούφη", ενδεχομένως θα μου δημιουργούσε προβλημα, και επειδη τις τελευταίες μερες, παρατηρώ έναν εκνευριστικότατο πολλαπλασιασμό της εικόνας της γνωστής( ε, με τοσο λιβάνισμα πιά ) μοντέλας- τραγου(γ)δίστριας Τζούλιας, και επειδη ο συνδυασμός των δύο: ανακοινώσεις κυριου Αλογογκούφη, περι επιθυμίας είσπραξης από εμας, καπου 7 δισεκατομμυρίων ευρώπουλων+ να βλεπω τη μουρη και όχι μόνο της κυρίας ΕΙΜΑΙ ΓΚΟΜΕΝΑΡΑ ΜΕ ΦΩΝΗ ,ΚΙ ΑΣ ΜΗ ΜΟΥ ΦΑΙΝΕΤΑΙ, μου εχει σμπαραλιάσει το νευρικο σύστημα, θα αρκεστώ στην εισήγηση μίας επαναστατικής πρότασης, που είμαι πεπεισμένη οτι θα ανορθωσει την εθνικη μας οικονομία: να τα εισπράξετε απ΄την κυρια Ιουλια τα ευρώπουλα κύριε Υπουργέ!
Η οποία οπως διάβασα, αμοίβεται με 1000 ευρώ τη βραδια, για ενα προγραμμα διαρκειας 15 λεπτων... Παρολο που σύμφωνα με μαρτυρία πολυ αγαπημενου μου που την θαύμασε τις προάλλες: "καλέ όχι, περισσοτερο διαρκει το προγραμμα!".
Οπότε κύριε Υπουργέ μας, γιατι δεν τολματε κι εσεις την ξανθή υπέρβαση , κατά τη μεθοδο Μπεζεντάκου; Αυτη έστειλε επιστολή στον Κωστακη να παρει πίσω τον Δαϊλάκη, εσεις θα ζητήσετε απ΄την κυρία τραγου(γ)δίστρια να συνεισφερει στον ισοσκελισμο του κρατικού προϋπολογισμού. Οποία ανόρθωσις της εθνικης οικονομίας. Αλλωστε η κυρία, είναι κατά δηλώσεις αρσενικών Μ.....Α, αν με εννοείτε. Τη ανόρθωση του κατηραμενου όφεος μεσα στο παντελόνι τους σίγουρα την επιτυγχάνει! Γιατί όχι και αυτήν;
Αλλο τίποτα δεν εχω να προσθεσω γιατι θα γίνω χυδαία, και θα πάθω και τίποτα απ΄τα νεύρα μου.
Ευτυχείτε παίδες. Για μένα δεν προβλέπεται τέτοια "παροχή" το επόμενο διάστημα.
auburn Kate
( η κυρία τραγου(γ)δίστρια, όταν δεν τραγουδάει(;)
και αυτό που ονειρεύεται ο κύριος Υπουργός Εθνικης Οικονομίας, οτι θα κάνουμε όλοι, THOMAS de KEYSER-Portrait of Constantijn Huggens and his(?) clerk ).
Η οποία οπως διάβασα, αμοίβεται με 1000 ευρώ τη βραδια, για ενα προγραμμα διαρκειας 15 λεπτων... Παρολο που σύμφωνα με μαρτυρία πολυ αγαπημενου μου που την θαύμασε τις προάλλες: "καλέ όχι, περισσοτερο διαρκει το προγραμμα!".
Οπότε κύριε Υπουργέ μας, γιατι δεν τολματε κι εσεις την ξανθή υπέρβαση , κατά τη μεθοδο Μπεζεντάκου; Αυτη έστειλε επιστολή στον Κωστακη να παρει πίσω τον Δαϊλάκη, εσεις θα ζητήσετε απ΄την κυρία τραγου(γ)δίστρια να συνεισφερει στον ισοσκελισμο του κρατικού προϋπολογισμού. Οποία ανόρθωσις της εθνικης οικονομίας. Αλλωστε η κυρία, είναι κατά δηλώσεις αρσενικών Μ.....Α, αν με εννοείτε. Τη ανόρθωση του κατηραμενου όφεος μεσα στο παντελόνι τους σίγουρα την επιτυγχάνει! Γιατί όχι και αυτήν;
Αλλο τίποτα δεν εχω να προσθεσω γιατι θα γίνω χυδαία, και θα πάθω και τίποτα απ΄τα νεύρα μου.
Ευτυχείτε παίδες. Για μένα δεν προβλέπεται τέτοια "παροχή" το επόμενο διάστημα.
auburn Kate
( η κυρία τραγου(γ)δίστρια, όταν δεν τραγουδάει(;)
και αυτό που ονειρεύεται ο κύριος Υπουργός Εθνικης Οικονομίας, οτι θα κάνουμε όλοι, THOMAS de KEYSER-Portrait of Constantijn Huggens and his(?) clerk ).
Τρίτη 30 Σεπτεμβρίου 2008
Σαν διαφήμιση ινστιτούτου ομορφιάς
Αφιερωμένο εξαιρετικά σε όλους τους εχθρούς της κυρίας Madolla/Madge και λοιπών χαϊδευτικών. Επειδή το μόνο άφθαρτο είναι η ίδια η φθορά, η οποία δεν λυπάται κανέναν, ούτε καν την "ξανθιά αγαπημένη Παναγιά"... Βοήθειά μας!
Ιδού η κυρία Μ. σοβαντισμένη και ασοβάντιστη .
( όχι τίποτ' αλλο δηλαδή, αλλά δε νιώθετε πιό όμορφοι όταν ξέρετε πως ΟΛΟΙ μπορούμε να δείχνουμε κούκλοι με το κατάλληλο "επίχρισμα"; Και οι αληθινά ωραίοι, και άνευ αυτού).
auburn Kate
( ο πιό ασφαλής τρόπος να κανεις χαρακίρι- βλέπεις αυτο το φρεσκαρούδι)
Ιδού η κυρία Μ. σοβαντισμένη και ασοβάντιστη .
( όχι τίποτ' αλλο δηλαδή, αλλά δε νιώθετε πιό όμορφοι όταν ξέρετε πως ΟΛΟΙ μπορούμε να δείχνουμε κούκλοι με το κατάλληλο "επίχρισμα"; Και οι αληθινά ωραίοι, και άνευ αυτού).
auburn Kate
( ο πιό ασφαλής τρόπος να κανεις χαρακίρι- βλέπεις αυτο το φρεσκαρούδι)
Δευτέρα 22 Σεπτεμβρίου 2008
Το όνειρο της πριγκίπισσας
Ασυνάρτητο ποστ! Ολο το βροχερό Σαββατοκύριακο, άκουγα το τραγουδι των Coldplay- Viva la vida και "έβλεπα" τον παρακάτω πίνακα. Μου είχε κολλησει αυτο το τραγούδι, να το ακούει η μικρή, 13χρονη, Ισαβέλλα Κλάρα Ευγενία, την ώρα που οι καμαριέρες της θα την ετοίμαζαν για να ποζάρει στον κύριο Coello.Θα φούσκωνε από ενθουσιασμό που δεν θα μπορουσε να εκφρασει ελεύθερα, θα λύσσαγε ενδεχομένως να πετάξει ολα τα φουρώ και τις καμιζόλες και τα φανταχτερά φορέματα της ισπανικής Αυλής, προκειμενου να ξεχυθεί στον ήλιο , τη λιακάδα και την ξεγνοισιά. Και κάθε φορά που θα κοιτουσε τον πίνακα ,στα κατοπινά χρόνια, θα ένιωθε ίσως αυτον τον κόμπο στο λαιμό, που επιτρέπουν στον εαυτό τους να νιώσουν μόνο οι ευαίσθητοι και υποψιασμένοι. Βασίλεψε, και παντρεύτηκε κάποιον Αλβέρτο. Εννοείται βασιλιά. Μη μολυνθεί το αίμα των ηγεμόνων από φορέα ταπεινής καταγωγής.
'Ηταν άραγε και στον πραγματικό βίο της τόσο άτεγκτη και μεγαλοπρεπής, όσο εμφανιζεται στον πίνακα; Και πως θ' αντιδρούσε αν άκουγε αυτο ακριβως το πανέμορφο τραγούδι; Νομίζω το πιό φωτεινό που εχω ακούσει εδώ και μήνες.
( Η αλήθεια όμως είναι πως τον ήλιο που υπόσχεται η υπεροχη μελωδία αυτου του τραγουδιού, τον καταπίνει η επιθυμία- για έναν άνθρωπο, ένα κορμί, μία φωνή, μία μυρωδιά.
Ολα τ' άλλα είναι εύσχημοι αντιπερισπασμοί.) Διαβάστε τους στίχους προσεκτικά.
auburn Kate
( δεν έχει βιώσει ακόμη την οδύνη του Eγώ, ALONSO SANCHEZ COELLO- Infantin Isabella Clara Eugenia )
'Ηταν άραγε και στον πραγματικό βίο της τόσο άτεγκτη και μεγαλοπρεπής, όσο εμφανιζεται στον πίνακα; Και πως θ' αντιδρούσε αν άκουγε αυτο ακριβως το πανέμορφο τραγούδι; Νομίζω το πιό φωτεινό που εχω ακούσει εδώ και μήνες.
( Η αλήθεια όμως είναι πως τον ήλιο που υπόσχεται η υπεροχη μελωδία αυτου του τραγουδιού, τον καταπίνει η επιθυμία- για έναν άνθρωπο, ένα κορμί, μία φωνή, μία μυρωδιά.
Ολα τ' άλλα είναι εύσχημοι αντιπερισπασμοί.) Διαβάστε τους στίχους προσεκτικά.
auburn Kate
( δεν έχει βιώσει ακόμη την οδύνη του Eγώ, ALONSO SANCHEZ COELLO- Infantin Isabella Clara Eugenia )
Παρασκευή 12 Σεπτεμβρίου 2008
Το κελεπούρι
Κάθεται όλο φούρια στο τραπεζάκι με τον Η/Υ κι έχει μια πανηλίθια έκφραση στο πρόσωπό του- αυτή ακριβώς που έχει ο νικητής του ΤΖΟΚΕΡ, όταν συνειδητοποιεί πως η θεά Τύχη επιτέλους στραβώθηκε κι έπεσε πάνω του με μετωπική.
-"Φιλάρα, σήμερα θα δεις πως ξεπετάμε τις γκόμενες", λέει με δυνατή φωνή στον κολλητό του στον διπλανό υπολογιστή. Συχνά πυκνά, του ρίχνει ματιές. ' Οχι σ'αυτον ακριβώς, αλλα στο μηχάνημα που ανέλαβε να ταλαιπωρήσει σήμερα. Ο Αντρέας έχει μεγάλο ταλέντο στο να "κολλάει" τα λογισμικά των υπολογιστών. Παίζει με τις ώρες tetris, proevolution soccer, και τον αειθαλή pac man. 'Αλλες λειτουργίες του υπολογιστή δεν σκαμπάζει ιδιαίτερα. θα μάθει όμως. " Άμα είναι για γκομενάκια φίλε, μέχρι και αναστενάρης θα γίνω". "Σιγά τα κάρβουνα ρε!" τον ειρωνεύτηκε ο κολλητός του. "Πάρε καλύτερα κανένα εγχειρίδιο πληροφορικής για να μην πρήζεις εμένα στις ερωτήσεις". Ο κολλητός του , ο Γιώργος, είναι ο καθοδηγητής του μικρού, άμαθου Τοβία, σ'αυτο το σκοτεινό μονοπάτι... τρομάρα του.
- Μαλάκα, μπήκες;
-Τώρα μωρέ, περίμενε.
- Τι να περιμένω ρε μαλάκα; Πληρώνουμε εδώ το ξέχασες; Δεν είναι όπως στην καφετέρια του Μίλτου. 'Αντε, κάνε log in να τελειώνουμε.
- Κατσε ρε μαλάκα να δω πρώτα τα "μωρά" στο my space. Mου' φτιαξε ο Μίλτος σελίδα ρε. Γράφω ότι θελω να βγώ με πολλές γυναίκες.
- Ρε θα κάνεις log in να δούμε τι θα γίνει με τη Φιλιππινέζα, ή θα σε βαρέσω;
- Πω, πω μαλάκα! Μία μου' στειλε φωτό που κάνει ηλιοθεραπεία γυμνή. Κοίτα μ.....α ρε, κοίτα! Τον τραβάει να δει στη δική του οθόνη, μία ευειδή ξανθιά, με πλούσιο "εσωτερικό" κόσμο.
-Ρε συ, τι λέει; "An thes na vrethoume grapse mou to tilefono sou. TORA!! " Ρε έχουν αγριέψει τελείως μαλάκα. Σιγά μη σου δώσω και ΑΦΜ , να πούμε.
Ο Γιώργος εχει ήδη εξουδετερώσει και το δεύτερο τσιγάρο. Ζουλάει τη γόπα στο τασάκι δίπλα του κι αρχίζει να ξεφυσάει νευριασμένα.
- Μου τα' χεις κάνει τσουρέκια έτσι; Αντε κανε log in να δούμε τη Φιλιππίνα σου λέω. 'Αντε ρεεεεεε, νυχτώσαμε.
- Κάνω, και με πετάει έξω. Τί έπαθε πάλι;
- Πάλι το κόλλησες γαμώτο; Τι θα γίνει με σένα μωρέ; Θα' ναι φορτωμένο το δίκτυο μαλλον. Μπλοφάρει- ξαναπροσπάθησε.
- Χαχαχαχαχα, λες να μπήκαν όλοι για να δούνε τη Λόλα γυμνή;
- Γιατί ρε μαλάκα σου είπε ότι θα κάνει και striptease;
- 'Οχι, αλλά να... την περασμένη βδομάδα που με είδε στη φωτο μου, τη ρώτησα ποτε θα σε δω κι ετσι, ξέρεις, να κοψουμε φάτσα μην είναι κανένα μπάζο, μου' γραψε: you' ll see me very soon on camera, honey bunny.
- Σε είπε και honey bunny ρε λιγούρη; θα φας καλά.
- Αντε, μπήκα. Αμήν!
Ξαφνικά ,ανοιγει η πόρτα της αίθουσας υπολογιστών του cafe και μπαίνει μια νεαρή μελαγχροινή. Κάθεται στον αντικρυστό υπολογιστή απ' αυτόν του Αντρέα. Αθόρυβη, γρήγορη. Φαίνεται αγχωμένη. Ρίχνει μία φευγαλέα ματιά στα δύο όντα που της χάλασαν την προσδοκία πως θα ήταν εντελώς μόνη σήμερα. " Το κέρατό μου , μέσα. Να τελειώνω με την αναφορά , και μετά play time" , σκέφτεται. Πρώτα όμως κανει κάτι άλλο.
- Τι σου λέει ρε; Τι σου λέει;
- Φεύγει λέει, έχει μία δουλειά, αθ τα πούμε σε λίγο πάλι. Βαριέται. Μαλάκα, πολύ αέρας η γκόμενα. 'Ολο φεύγει , έρχεται. Μου τα ζάλισε. 'Αντε να την πηδήξουμε κι αυτή, να δούμε τι ρόλο βαράει.
Περιττό να πούμε ότι η νεαρή "εισβολέας" έχει ακούσει τα πάντα.
- 'Ελα! ξαναμπήκε. " Pes mou gia sena, ta panda! "
- Τι να της πω ρε μαλάκα; Ρε μπας κι είναι μπάτσος η γκόμενα;
- "Σιγά μην είναι η ΕΥΠ ρε", του απαντάει ο καθοδηγητής μαζί με μία σφαλιαρίτσα.
Η νεαρή έχει αρχίσει να δυσανασχετεί με τις φωνές του επίδοξου επιβήτορα. Σηκώνει το κεφαλι της λίγο και σκανάρει το πεδίο. "Μωρέ εγώ ξέρω τι σου χρειάζεται εσένα. Πουλάκι μου! Για φαντάσου κάτι συμπτώσεις. Πήδημα θες ε; Τώρα θα δεις! "
- Μου γράφει οτι θα την απολαύσω ολόσωμη σε λίγο και να προετοιμάζομαι ψυχολογικώς. Ρε συ, πως δουλεύει η κάμερα; Ξέρεις; Πως είμαι ρε; 'Εβαλα και μπλουζακι System of a Down σήμερα, γουστάρεις;
- Εγώ να γουστάρω ρε μαλάκα; Εμένα θα πηδήξεις;
Το τραπέζι τραντάζεται απ΄το ξεκαρδισμένο σώμα του Αντρέα. Η νεαρή όμως αρχίζει ν'ανησυχεί για την ακεραιότητα των γραπτών της. Αν συνεχίσει το σεισμό ο παιδοβούβαλος, μάλλον τα γραπτά της θα κάνουν μπάνιο με το παγωμένο νερό που έχει δίπλα της.
- Εεεεε, συγνώμη, τραντάζεις το τραπέζι . Μπορείς να σταματήσεις γιατι μ'ενοχλείς; Ευχαριστώ!
Ο Αντρέας σηκώνει αργά το κεφάλι του και τελικά εντοπίζει την πηγή του αιτήματος. Καλά πότε μπήκε αυτή μέσα;
- Ναι, συγγνώμη κοπελιά, συγγνώμη.
- Ρε Αντρέα, είπαμε να πηδήξεις το γκομενάκι, όχι να καταστρέψεις το σύμπαν. Ο Γιώργος του τραβάει το μανίκι.
- Πες της... πες της...
- ( Ο Αντρέας γελώντας) τι να της πω ρε μαλάκα της Φιλιππινέζας; Το πολύ πολυ να της πω να'ρθει να μου καθαρίσει το σπίτι.
Η μελαγχροινή ύπαρξη, σηκώνει ελαφρώς το κεφάλι της και κοιτάζει το νεαρό άξιο τέκνο των στερεοτύπων. Τώρα είναι σίγουρη. Τύχη βουνό. Αυτός είναι. Κανει log out , σηκώνεται και πλησιάζει τον Αντρέα προτείνοντάς του το χέρι της.
- Λόλα. Είσαι ο Αντρέας έτσι; ρωτάει, κι αυτός έχει ήδη αλλάξει 2 χρώματα απ΄την αμηχανία του.
- Λόλα;;;;!!!!!!! καλά..... τι γίνετ' εδώ ρε;! Καλά πώς; Φιλιππινέζα δεν είσαι; Μιλάς ελληνικά;
- Ελληνιδα είμαι ρε φίλε. Λες να' μαι τόσο ηλίθια και να δίνω αληθινά στοιχεία στο internet;
Ο Αντρέας αρχίζει να κοιτάζει νευρικά τον κολλητό του.
- Εισαι πολύ γελοίος ρε το ξερεις; Ωστε οι Φιλιππινέζες είναι οικιακές βοηθοί μόνο έτσι; Και θες να τις πηδήξεις κι από πάνω ε; Δε φοβάσαι ρε μη σου χώσουν καμιά σφουγγαρίστρα στον κώλο;
- Ωπα, ώπα ρε κορίτσι ,για κούλαρε λίγο.
- Τι να κουλαρω ρε; 'Ασε ρε! Μακριάαααααα!
Τον αφήνει και κατευθύνεται προς την έξοδο. Κοντοστέκεται, ξαναγυρίζει και του λεει με δήθεν εμπιστευτική φωνή: "Α! και να σου πω- την επόμενη φορά να είσαι πιο προσεκτικός. Ποτέ δεν ξέρεις ποιός κάθεται δίπλα σου. Γιατι δεν φοράς το μπλουζάκι που λέει : ΕΙΜΑΙ mega ΒΛΗΤΟ ΑΥΤΟΠΟΤΙΖΟΜΕΝΟ ;" Ο Γιώργος χτυπιέται απ΄τα γέλια, κι ο Αντρέας ψάχνει να βρει τσιγάρο. " Και σιγά, να πούμε... μωρέ δε γαμιέται! "
Μετά απο ένα περίπου μήνα, σε ένθετο κυριακάτικης εφημερίδας, δημοσιεύθηκε προπαρουσίαση έρευνας της υποψήφιας διδάκτορος Αναλένας Αναγνώστου, με τίτλο: my space, chat rooms, Face book: χώροι κοινωνικής δικτύωσης, ή συγκέντρωσης προσωπείων άνευ προσώπων;
Η ερευνήτρια είχε ασχοληθεί επι ενα χρόνο με τους διαδικτυακούς τρόπους γνωριμιών. 'Εγινε η ίδια το "δόλωμα" . Δεν θεωρούσε πως εξαπατούσε κανέναν. 'Αλλωστε, όταν ισχύει ρητά ή σιωπηρά ο κανόνας: όλοι φυλαγόμαστε, κανείς δεν είναι αυτό που δείχνει στο internet, ποιός θα μπορουσε να την κατηγορήσει για απάτη;
Η' μήπως θα μπορούσε;
auburn Kate
(μιά ζωή κυνηγητό... PETER PAUL RUBENS- Castor and Pollux abduct the Daughters of Leykyppos )
-"Φιλάρα, σήμερα θα δεις πως ξεπετάμε τις γκόμενες", λέει με δυνατή φωνή στον κολλητό του στον διπλανό υπολογιστή. Συχνά πυκνά, του ρίχνει ματιές. ' Οχι σ'αυτον ακριβώς, αλλα στο μηχάνημα που ανέλαβε να ταλαιπωρήσει σήμερα. Ο Αντρέας έχει μεγάλο ταλέντο στο να "κολλάει" τα λογισμικά των υπολογιστών. Παίζει με τις ώρες tetris, proevolution soccer, και τον αειθαλή pac man. 'Αλλες λειτουργίες του υπολογιστή δεν σκαμπάζει ιδιαίτερα. θα μάθει όμως. " Άμα είναι για γκομενάκια φίλε, μέχρι και αναστενάρης θα γίνω". "Σιγά τα κάρβουνα ρε!" τον ειρωνεύτηκε ο κολλητός του. "Πάρε καλύτερα κανένα εγχειρίδιο πληροφορικής για να μην πρήζεις εμένα στις ερωτήσεις". Ο κολλητός του , ο Γιώργος, είναι ο καθοδηγητής του μικρού, άμαθου Τοβία, σ'αυτο το σκοτεινό μονοπάτι... τρομάρα του.
- Μαλάκα, μπήκες;
-Τώρα μωρέ, περίμενε.
- Τι να περιμένω ρε μαλάκα; Πληρώνουμε εδώ το ξέχασες; Δεν είναι όπως στην καφετέρια του Μίλτου. 'Αντε, κάνε log in να τελειώνουμε.
- Κατσε ρε μαλάκα να δω πρώτα τα "μωρά" στο my space. Mου' φτιαξε ο Μίλτος σελίδα ρε. Γράφω ότι θελω να βγώ με πολλές γυναίκες.
- Ρε θα κάνεις log in να δούμε τι θα γίνει με τη Φιλιππινέζα, ή θα σε βαρέσω;
- Πω, πω μαλάκα! Μία μου' στειλε φωτό που κάνει ηλιοθεραπεία γυμνή. Κοίτα μ.....α ρε, κοίτα! Τον τραβάει να δει στη δική του οθόνη, μία ευειδή ξανθιά, με πλούσιο "εσωτερικό" κόσμο.
-Ρε συ, τι λέει; "An thes na vrethoume grapse mou to tilefono sou. TORA!! " Ρε έχουν αγριέψει τελείως μαλάκα. Σιγά μη σου δώσω και ΑΦΜ , να πούμε.
Ο Γιώργος εχει ήδη εξουδετερώσει και το δεύτερο τσιγάρο. Ζουλάει τη γόπα στο τασάκι δίπλα του κι αρχίζει να ξεφυσάει νευριασμένα.
- Μου τα' χεις κάνει τσουρέκια έτσι; Αντε κανε log in να δούμε τη Φιλιππίνα σου λέω. 'Αντε ρεεεεεε, νυχτώσαμε.
- Κάνω, και με πετάει έξω. Τί έπαθε πάλι;
- Πάλι το κόλλησες γαμώτο; Τι θα γίνει με σένα μωρέ; Θα' ναι φορτωμένο το δίκτυο μαλλον. Μπλοφάρει- ξαναπροσπάθησε.
- Χαχαχαχαχα, λες να μπήκαν όλοι για να δούνε τη Λόλα γυμνή;
- Γιατί ρε μαλάκα σου είπε ότι θα κάνει και striptease;
- 'Οχι, αλλά να... την περασμένη βδομάδα που με είδε στη φωτο μου, τη ρώτησα ποτε θα σε δω κι ετσι, ξέρεις, να κοψουμε φάτσα μην είναι κανένα μπάζο, μου' γραψε: you' ll see me very soon on camera, honey bunny.
- Σε είπε και honey bunny ρε λιγούρη; θα φας καλά.
- Αντε, μπήκα. Αμήν!
Ξαφνικά ,ανοιγει η πόρτα της αίθουσας υπολογιστών του cafe και μπαίνει μια νεαρή μελαγχροινή. Κάθεται στον αντικρυστό υπολογιστή απ' αυτόν του Αντρέα. Αθόρυβη, γρήγορη. Φαίνεται αγχωμένη. Ρίχνει μία φευγαλέα ματιά στα δύο όντα που της χάλασαν την προσδοκία πως θα ήταν εντελώς μόνη σήμερα. " Το κέρατό μου , μέσα. Να τελειώνω με την αναφορά , και μετά play time" , σκέφτεται. Πρώτα όμως κανει κάτι άλλο.
- Τι σου λέει ρε; Τι σου λέει;
- Φεύγει λέει, έχει μία δουλειά, αθ τα πούμε σε λίγο πάλι. Βαριέται. Μαλάκα, πολύ αέρας η γκόμενα. 'Ολο φεύγει , έρχεται. Μου τα ζάλισε. 'Αντε να την πηδήξουμε κι αυτή, να δούμε τι ρόλο βαράει.
Περιττό να πούμε ότι η νεαρή "εισβολέας" έχει ακούσει τα πάντα.
- 'Ελα! ξαναμπήκε. " Pes mou gia sena, ta panda! "
- Τι να της πω ρε μαλάκα; Ρε μπας κι είναι μπάτσος η γκόμενα;
- "Σιγά μην είναι η ΕΥΠ ρε", του απαντάει ο καθοδηγητής μαζί με μία σφαλιαρίτσα.
Η νεαρή έχει αρχίσει να δυσανασχετεί με τις φωνές του επίδοξου επιβήτορα. Σηκώνει το κεφαλι της λίγο και σκανάρει το πεδίο. "Μωρέ εγώ ξέρω τι σου χρειάζεται εσένα. Πουλάκι μου! Για φαντάσου κάτι συμπτώσεις. Πήδημα θες ε; Τώρα θα δεις! "
- Μου γράφει οτι θα την απολαύσω ολόσωμη σε λίγο και να προετοιμάζομαι ψυχολογικώς. Ρε συ, πως δουλεύει η κάμερα; Ξέρεις; Πως είμαι ρε; 'Εβαλα και μπλουζακι System of a Down σήμερα, γουστάρεις;
- Εγώ να γουστάρω ρε μαλάκα; Εμένα θα πηδήξεις;
Το τραπέζι τραντάζεται απ΄το ξεκαρδισμένο σώμα του Αντρέα. Η νεαρή όμως αρχίζει ν'ανησυχεί για την ακεραιότητα των γραπτών της. Αν συνεχίσει το σεισμό ο παιδοβούβαλος, μάλλον τα γραπτά της θα κάνουν μπάνιο με το παγωμένο νερό που έχει δίπλα της.
- Εεεεε, συγνώμη, τραντάζεις το τραπέζι . Μπορείς να σταματήσεις γιατι μ'ενοχλείς; Ευχαριστώ!
Ο Αντρέας σηκώνει αργά το κεφάλι του και τελικά εντοπίζει την πηγή του αιτήματος. Καλά πότε μπήκε αυτή μέσα;
- Ναι, συγγνώμη κοπελιά, συγγνώμη.
- Ρε Αντρέα, είπαμε να πηδήξεις το γκομενάκι, όχι να καταστρέψεις το σύμπαν. Ο Γιώργος του τραβάει το μανίκι.
- Πες της... πες της...
- ( Ο Αντρέας γελώντας) τι να της πω ρε μαλάκα της Φιλιππινέζας; Το πολύ πολυ να της πω να'ρθει να μου καθαρίσει το σπίτι.
Η μελαγχροινή ύπαρξη, σηκώνει ελαφρώς το κεφάλι της και κοιτάζει το νεαρό άξιο τέκνο των στερεοτύπων. Τώρα είναι σίγουρη. Τύχη βουνό. Αυτός είναι. Κανει log out , σηκώνεται και πλησιάζει τον Αντρέα προτείνοντάς του το χέρι της.
- Λόλα. Είσαι ο Αντρέας έτσι; ρωτάει, κι αυτός έχει ήδη αλλάξει 2 χρώματα απ΄την αμηχανία του.
- Λόλα;;;;!!!!!!! καλά..... τι γίνετ' εδώ ρε;! Καλά πώς; Φιλιππινέζα δεν είσαι; Μιλάς ελληνικά;
- Ελληνιδα είμαι ρε φίλε. Λες να' μαι τόσο ηλίθια και να δίνω αληθινά στοιχεία στο internet;
Ο Αντρέας αρχίζει να κοιτάζει νευρικά τον κολλητό του.
- Εισαι πολύ γελοίος ρε το ξερεις; Ωστε οι Φιλιππινέζες είναι οικιακές βοηθοί μόνο έτσι; Και θες να τις πηδήξεις κι από πάνω ε; Δε φοβάσαι ρε μη σου χώσουν καμιά σφουγγαρίστρα στον κώλο;
- Ωπα, ώπα ρε κορίτσι ,για κούλαρε λίγο.
- Τι να κουλαρω ρε; 'Ασε ρε! Μακριάαααααα!
Τον αφήνει και κατευθύνεται προς την έξοδο. Κοντοστέκεται, ξαναγυρίζει και του λεει με δήθεν εμπιστευτική φωνή: "Α! και να σου πω- την επόμενη φορά να είσαι πιο προσεκτικός. Ποτέ δεν ξέρεις ποιός κάθεται δίπλα σου. Γιατι δεν φοράς το μπλουζάκι που λέει : ΕΙΜΑΙ mega ΒΛΗΤΟ ΑΥΤΟΠΟΤΙΖΟΜΕΝΟ ;" Ο Γιώργος χτυπιέται απ΄τα γέλια, κι ο Αντρέας ψάχνει να βρει τσιγάρο. " Και σιγά, να πούμε... μωρέ δε γαμιέται! "
Μετά απο ένα περίπου μήνα, σε ένθετο κυριακάτικης εφημερίδας, δημοσιεύθηκε προπαρουσίαση έρευνας της υποψήφιας διδάκτορος Αναλένας Αναγνώστου, με τίτλο: my space, chat rooms, Face book: χώροι κοινωνικής δικτύωσης, ή συγκέντρωσης προσωπείων άνευ προσώπων;
Η ερευνήτρια είχε ασχοληθεί επι ενα χρόνο με τους διαδικτυακούς τρόπους γνωριμιών. 'Εγινε η ίδια το "δόλωμα" . Δεν θεωρούσε πως εξαπατούσε κανέναν. 'Αλλωστε, όταν ισχύει ρητά ή σιωπηρά ο κανόνας: όλοι φυλαγόμαστε, κανείς δεν είναι αυτό που δείχνει στο internet, ποιός θα μπορουσε να την κατηγορήσει για απάτη;
Η' μήπως θα μπορούσε;
auburn Kate
(μιά ζωή κυνηγητό... PETER PAUL RUBENS- Castor and Pollux abduct the Daughters of Leykyppos )
Πέμπτη 4 Σεπτεμβρίου 2008
'Εξω απ΄το μαντρί
Οι επιστήμονες συνιστούν, άμα τη επιστροφή στην εργασία σας, δεδομένου ότι θα μοιάζετε επικίνδυνα με το διάολο που κλαίει τη μάνα του και όλο του το σόι, πορεύεστε ως εξής: "τα ζώα μου αργά", "λάου- λάου", "ποτέ μην αναβάλλεις γι' αύριο, αυτό που μπορεις να κάνεις μεθαύριο"( το τελευταίο , όπως ισχυρίζεται ο Μαρκ Τουαίην, το είπε ο Βενιαμίν Φραγκλίνος, ναι αυτός με το αλεξικέραυνο).
Θεωρώ λοιπόν πως ήταν τρόπον τινά θεόσταλτο, το mail που έλαβα από μιά φίλη, η οποία υποψιάζομαι ακολουθεί κατά γράμμα τις παραπάνω συμβουλές. Προσοχή όμως: το παιχνιδάκι που θα απολαύσετε παρακάτω, απαιτεί πολύ γρήγορο χέρι, γενικώς τσίτα. Δεν είναι όμως καλύτερο και εξόχως αναζωογονητικότερο να είσαι στην τσίτα της αθλοπαιδιάς(λέμε τώρα) παρά της δουλειάς; Εύχομαι να το διασκεδάσετε γιατί είναι και πολύ αστείο ως στήσιμο.
Το προτείνω ανεπιφύλακτα ως πρώτης τάξεως εκτόνωση, στην υποψήφια αντιπρόεδρο των Η.Π.Α, με το συνδυασμό αυτου του μορμολύκειου της τηγανητής πατάτας, τον Mc Kain. Η οποία άκουσα ότι επιδεικνύει λαμπρές επιδόσεις στο κυνήγι του τάρανδου... Με αληθινά σκαγια βέβαια και το συνακόλουθο αίμα. Ετσι είναι, όταν ενστερνίζεσαι "αντρικά" πρότυπα προκειμένου να γίνεις αποδεκτή και να μη σε κατηγορήσουν για μαλθακότητα και γυναικουλίστικη συμπεριφορά, την πληρώνουν τα ελάφια και τα υπόλοιπα τετράποδα( για τα δίποδα, κωλύεται νομικώς).
Έχετε βαθμολογήσει τ' ανακλαστικά σας; Αν όχι ιδού η ευκαιρία..
Πιέζετε στο τετράγωνο με το βέλος κάθε φορά που ένα πρόβατο επιχειρεί να διασχίσει την απόσταση.
Be very careful this can be addicting=προσοχή στον εθισμό. Click on the link below and good luck.Reaction Test
Θεωρώ λοιπόν πως ήταν τρόπον τινά θεόσταλτο, το mail που έλαβα από μιά φίλη, η οποία υποψιάζομαι ακολουθεί κατά γράμμα τις παραπάνω συμβουλές. Προσοχή όμως: το παιχνιδάκι που θα απολαύσετε παρακάτω, απαιτεί πολύ γρήγορο χέρι, γενικώς τσίτα. Δεν είναι όμως καλύτερο και εξόχως αναζωογονητικότερο να είσαι στην τσίτα της αθλοπαιδιάς(λέμε τώρα) παρά της δουλειάς; Εύχομαι να το διασκεδάσετε γιατί είναι και πολύ αστείο ως στήσιμο.
Το προτείνω ανεπιφύλακτα ως πρώτης τάξεως εκτόνωση, στην υποψήφια αντιπρόεδρο των Η.Π.Α, με το συνδυασμό αυτου του μορμολύκειου της τηγανητής πατάτας, τον Mc Kain. Η οποία άκουσα ότι επιδεικνύει λαμπρές επιδόσεις στο κυνήγι του τάρανδου... Με αληθινά σκαγια βέβαια και το συνακόλουθο αίμα. Ετσι είναι, όταν ενστερνίζεσαι "αντρικά" πρότυπα προκειμένου να γίνεις αποδεκτή και να μη σε κατηγορήσουν για μαλθακότητα και γυναικουλίστικη συμπεριφορά, την πληρώνουν τα ελάφια και τα υπόλοιπα τετράποδα( για τα δίποδα, κωλύεται νομικώς).
Έχετε βαθμολογήσει τ' ανακλαστικά σας; Αν όχι ιδού η ευκαιρία..
Πιέζετε στο τετράγωνο με το βέλος κάθε φορά που ένα πρόβατο επιχειρεί να διασχίσει την απόσταση.
Be very careful this can be addicting=προσοχή στον εθισμό. Click on the link below and good luck.Reaction Test
auburn kate
( το μονο βρέφος που γνώριζε το μέλλον του...,BARTOLOME ESTEBAN MURILLO-The Good Shepherd )
Δευτέρα 1 Σεπτεμβρίου 2008
Πίσωωωωωω, κρατάω βατραχοπέδιλα!
Μην ακούσω την ευχή(;) "καλό χειμώνα". Μην διανοηθεί κανείς να πιστέψει πως ξεμπερδέψαμε με το καλοκαίρι και πως μπαίνουμε πλησίστιοι στο φθινόπωρο( η πτώση της θερμοκρασίας τις 2 τελευταίες μέρες.... δεν ξέρω τι είναι! )
Αφήστε τους πρώην αδειούχους, τα σχολεία/φροντιστήρια και τις βιτρίνες να σκούζουν περί του αντιθέτου. Γιατί ναι, έχω δει κιόλας βιτρίνα καταστήματος, υποδημάτων συγκεκριμένα, που ακολουθει την οδό της διχασμένης προσωπικότητας- στη μία πλευρά σε κοιτάζουν παραπονεμένα πέδιλα/σαγιονάρες/σανδάλια, με τις εκπτωτικές τιμές, στην άλλη πλευρά όμως καραδοκούν κάτι καλοθρεμμένα μποτάκια, σουέντ μπαλαρίνες και μπότες ψηλές, μεχρι το γόνατο με τις νέες τιμές, δηλαδή αυτές που δεν επλήγησαν από τη νόσο του ξεπουλήματος. Τουτέστιν, ένα ζευγάρι μπότες στυλ ιππασίας, 200 ευρώπουλα. Και λίγα λέω.
'Εχω επισης ήδη ακούσει ραδιοφωνικά σποτάκια της παρηγοριάς, για τους μη εισελθόντες στον Παράδεισο της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Προφανώς, η τριτοβάθμια εκπαίδευση αφομοιώνει σταθερά την άποψη περί ελαχίστων σωζόμενων, του Θωμά Ακινάτη. Κατά παράφραση: "ελάχιστοι μπαίνουν στα ΑΕΙ, πολλοι μένουν με το... γραπτό δοκίμιο στο χέρι". Θου Κύριε...
Επίσης, εχουν ήδη επιστρέψει οι τυχεροί των Ιοουλιανών και Αυγουστιάτικων διακοπών, εμ μοναδικό στόχο να πετάνε ξινισμένες ευχές μεταξύ τους: "άντε, καλό χειμώνα να'χουμε", να ψάχνουν με μανία υπαλλήλου της Σήμανσης, την επόμενη αργία ( η οποία παρεμπιπτόντως πέφτει Κυριακή. Φτου! ) και με τη ανομολογητη επιθυμία να ξεκάνουν τους τυχερούς που παίρνουν τώρα τη άδειά τους και τους βγάζουν κοροϊδευτικά τη γλώσσα.
Αυτό ακριβώς κυρίες και κύριοι, αποτελεί τη λυδία λίθο για την εξακρίβωση της αναλήθειας της καταραμένης ευχής: " καλό χειμώνα".
Διότι σκέφτεται ο πρώην αδειούχος- είναι δυνατόν να είναι ο/η συνάδελφος τόοοοσο μαλάκας και να παίρνει άδεια Σεπτέμβριο μήνα που ξεκινάνε τα σχολιοκλαπατσίμπανα;
Ναι, είναι δυνατόν. Πρώτον, επειδή οι εργοδότες- που αν μπορούσαν θα καταργουσαν το διακίωμα στην άδεια- είναι υποχρεωμένοι να δίνουν τις άδειες τουλάχιστον του μισού προσωπικού, από 1 Μαίου μέχρι 30 Σεπτεμβρίου. Οπότε όσοι λούστηκαν το τσιμέντο Ιουλιο-Αύγουστο, ήγγικεν η ώρα τους για ν' αναγεννηθούν ως άλλοι φοίνικες του αλμυρού νερού.
Δεύτερον, ευτυχώς δεν επιδίδονται όλοι στο θεάρεστο σπορ της αναπαραγωγής του είδους, συνεπώς δεν έχουν απογόνους οι οποίοι αδημονούν να επιδείξουν τα καινούργια σχολικά τους "μάρκας", στους συμμαθητές τους και ΟΥΧΙ να κλειστούν σ'αυτά τα θεσπέσια κτίρια του Οργανισμού Σχολικών Κτιρίων. 'Αρα, δεν έχουν πρόβλημα, όταν οι υπόλοιποι επιστρέφουν ήδη αλλόφρονες, αυτοί να ερωτοτροπούν με την ξαπλώστρα.
Το έχω ξαναγράψει, και το ξαναγράφω με κίνδυνο να θεωρηθω γραφική ή επαναλαμβανόμενη, αλλά σκασίλα μου! Το μόνο καλό αυτής της περιόδου είναι η άφιξη των νέων ταινιών ( Θυμίζω, οι Νύχτες Πρεμιέρας ξεκινάνε στις 17 του μήνα ). Είναι και πολλές οι άτιμες. Τόσες, που σε κάνουν να λες βαριεστημένα: μωρέ ποιος σκοτίστηκε για τις διακοπές; Ας είναι καλά οι κλιματιζόμενες αίθουσες dolby.
'Ασε που τα 9 ευρώπουλα του εισιτηρίου έρχονται πιο φθηνα απ΄τα 119 ευρώ της διανυκτέρευσης σε ελληνικο νησί..
Σσσσσσστ. Αρχίζει!
Υ.Γ.: Οποιος διαβασε το άρθρο της Νατάσας Μπαστέα στην Σαββατιάτικη έκδοση των ΝΕΩΝ, εύχομαι να συγκινήθηκε αρκούντως. Λυπαμαι που δεν μπορώ λόγω δυσκολίας ανεύρεσής του ηλεκτρονικώς να βάλω link. Ελπίζω οτι θα σας αποζημιώσει ο παρακάτω πίνακας.
auburn Kate
( ο πραγματικος πρωταγωνιστής δεν είναι το ξανθό ζαβολάκι, αλλα το νερό πίσω του, sir LAWRENCE ALMA -TADEMA- A Kiss )
Αφήστε τους πρώην αδειούχους, τα σχολεία/φροντιστήρια και τις βιτρίνες να σκούζουν περί του αντιθέτου. Γιατί ναι, έχω δει κιόλας βιτρίνα καταστήματος, υποδημάτων συγκεκριμένα, που ακολουθει την οδό της διχασμένης προσωπικότητας- στη μία πλευρά σε κοιτάζουν παραπονεμένα πέδιλα/σαγιονάρες/σανδάλια, με τις εκπτωτικές τιμές, στην άλλη πλευρά όμως καραδοκούν κάτι καλοθρεμμένα μποτάκια, σουέντ μπαλαρίνες και μπότες ψηλές, μεχρι το γόνατο με τις νέες τιμές, δηλαδή αυτές που δεν επλήγησαν από τη νόσο του ξεπουλήματος. Τουτέστιν, ένα ζευγάρι μπότες στυλ ιππασίας, 200 ευρώπουλα. Και λίγα λέω.
'Εχω επισης ήδη ακούσει ραδιοφωνικά σποτάκια της παρηγοριάς, για τους μη εισελθόντες στον Παράδεισο της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Προφανώς, η τριτοβάθμια εκπαίδευση αφομοιώνει σταθερά την άποψη περί ελαχίστων σωζόμενων, του Θωμά Ακινάτη. Κατά παράφραση: "ελάχιστοι μπαίνουν στα ΑΕΙ, πολλοι μένουν με το... γραπτό δοκίμιο στο χέρι". Θου Κύριε...
Επίσης, εχουν ήδη επιστρέψει οι τυχεροί των Ιοουλιανών και Αυγουστιάτικων διακοπών, εμ μοναδικό στόχο να πετάνε ξινισμένες ευχές μεταξύ τους: "άντε, καλό χειμώνα να'χουμε", να ψάχνουν με μανία υπαλλήλου της Σήμανσης, την επόμενη αργία ( η οποία παρεμπιπτόντως πέφτει Κυριακή. Φτου! ) και με τη ανομολογητη επιθυμία να ξεκάνουν τους τυχερούς που παίρνουν τώρα τη άδειά τους και τους βγάζουν κοροϊδευτικά τη γλώσσα.
Αυτό ακριβώς κυρίες και κύριοι, αποτελεί τη λυδία λίθο για την εξακρίβωση της αναλήθειας της καταραμένης ευχής: " καλό χειμώνα".
Διότι σκέφτεται ο πρώην αδειούχος- είναι δυνατόν να είναι ο/η συνάδελφος τόοοοσο μαλάκας και να παίρνει άδεια Σεπτέμβριο μήνα που ξεκινάνε τα σχολιοκλαπατσίμπανα;
Ναι, είναι δυνατόν. Πρώτον, επειδή οι εργοδότες- που αν μπορούσαν θα καταργουσαν το διακίωμα στην άδεια- είναι υποχρεωμένοι να δίνουν τις άδειες τουλάχιστον του μισού προσωπικού, από 1 Μαίου μέχρι 30 Σεπτεμβρίου. Οπότε όσοι λούστηκαν το τσιμέντο Ιουλιο-Αύγουστο, ήγγικεν η ώρα τους για ν' αναγεννηθούν ως άλλοι φοίνικες του αλμυρού νερού.
Δεύτερον, ευτυχώς δεν επιδίδονται όλοι στο θεάρεστο σπορ της αναπαραγωγής του είδους, συνεπώς δεν έχουν απογόνους οι οποίοι αδημονούν να επιδείξουν τα καινούργια σχολικά τους "μάρκας", στους συμμαθητές τους και ΟΥΧΙ να κλειστούν σ'αυτά τα θεσπέσια κτίρια του Οργανισμού Σχολικών Κτιρίων. 'Αρα, δεν έχουν πρόβλημα, όταν οι υπόλοιποι επιστρέφουν ήδη αλλόφρονες, αυτοί να ερωτοτροπούν με την ξαπλώστρα.
Το έχω ξαναγράψει, και το ξαναγράφω με κίνδυνο να θεωρηθω γραφική ή επαναλαμβανόμενη, αλλά σκασίλα μου! Το μόνο καλό αυτής της περιόδου είναι η άφιξη των νέων ταινιών ( Θυμίζω, οι Νύχτες Πρεμιέρας ξεκινάνε στις 17 του μήνα ). Είναι και πολλές οι άτιμες. Τόσες, που σε κάνουν να λες βαριεστημένα: μωρέ ποιος σκοτίστηκε για τις διακοπές; Ας είναι καλά οι κλιματιζόμενες αίθουσες dolby.
'Ασε που τα 9 ευρώπουλα του εισιτηρίου έρχονται πιο φθηνα απ΄τα 119 ευρώ της διανυκτέρευσης σε ελληνικο νησί..
Σσσσσσστ. Αρχίζει!
Υ.Γ.: Οποιος διαβασε το άρθρο της Νατάσας Μπαστέα στην Σαββατιάτικη έκδοση των ΝΕΩΝ, εύχομαι να συγκινήθηκε αρκούντως. Λυπαμαι που δεν μπορώ λόγω δυσκολίας ανεύρεσής του ηλεκτρονικώς να βάλω link. Ελπίζω οτι θα σας αποζημιώσει ο παρακάτω πίνακας.
auburn Kate
( ο πραγματικος πρωταγωνιστής δεν είναι το ξανθό ζαβολάκι, αλλα το νερό πίσω του, sir LAWRENCE ALMA -TADEMA- A Kiss )
Τετάρτη 13 Αυγούστου 2008
Μη προστατευτέο είδος
Τσιμεντοτζίτζικας ( επιστημον.ονομασία τέττιξ του άστεος ): Δίποδο ,σπονδυλωτό της συνομοταξίας των τεττιγιδών/θορυβοποιών, της τάξης των φωνακλάδων.
ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ: Ο τζίτζικας αυτός απαντάται κυρίως στην Αττική γη. Τα τελευταία χρόνια όμως παρατηρείται εξάπλωσή του και εκτός του Νομού- μάλιστα υπάρχει εμπλουτισμός του με εισαγόμενα είδη της αυτής ομοταξίας. Χαρακτηρίζεται από ανθεκτικότητα και επιμονή στη διατήρηση των συνηθειών του ανεξαρτήτως εναλλαγής περιβάλλοντος χώρου και εποχών(κοινώς, ο μαλάκας, μαλάκας είναι στην Αθήνα, μαλάκας παραμένει και στην, λόγου χάρη, Σκόπελο. Απλώς, μεταφέρει τις φωνές του σε άλλο περιβάλλον για να πάρουν αέρα).
Εχει παθολογική προσκόλληση με την τηλεόραση ( αρέσκεται να την τοποθετεί στη βεράντα απαραιτήτως στη διαπασών, ώστε οι γείτονες να γίνουν με το ζόρι κοινωνοί όλης της σαβούρας που προσφέρουν με συνέπεια τα διαφημιστικοκανάλια στους θεατές τους, καθ' όλη τη διαρκεια του έτους. Παράγει έναν μονότονο και εκνευριστικότατο ήχο, που παύει μονο στα διαλείμματα του τηλεοπτικού προγράμματος, ή όταν το δίποδο επισκέπτεται την τουαλέτα, αφού έχει φάει και πιεί το καταπέτασμα.
Επίσης αρέσκεται στην προσομοίωση της ψησταριάς μπαλκονάτης,( ψήνει ψαράκια/παϊδάκια/ κολοκυθάκια, ΠΑΝΤΑ όταν παίρνει ο διαολος τον κόσμο απ΄τον αερα, ώστε ο άτυχος γείτονάς του, να φάει στη μάπα όλη την τσίκνα.
Στην ελληνική επικράτεια ο τσιμεντοτζίτζικας επιδίδεται επίσης στην ακρόαση τσιφτετελο-ποπ, βλαχομπαροκ-ποπ και ποπ σκέτης ( φέτος παρατήρηθηκε, η επίμονη ακρόαση χοροπηδηχτού σύστριγγλου από παλαιά Σουηδική τετραμελή μπάντα, με φράτζες... Ο τσιμεντοτζίτζικας επιδεικνύει ιδιαίτερο ζήλο στη ηχητική επένδυση ολόκληρου οικοδομικού τετραγώνου, ιδιαίτερα κατά το θέρος, με αποκορύφωμα τον καυτό μήνα Αύγουστο).
Δεν πρέπει τέλος να παραλείψουμε την αναφορά μας στην αγάπη του τσιμεντοτζίτζικα και στο επιτραπέζιο παιχνίδι ονόματι τάβλι (μερικά είδη τσιμεντοτζίτζικα, λόγω προχωρημένης ή βαρεμένης ηλικίας, αδυνατούν να παίξουν με συγκεκριμένο τμήμα του σώματός τους, γιαυ΄το εκτονώνονται χτυπώντας ανελέητα τα πούλια πάνω στην ξύλινη επιφανεια.
Συνήθως το χτύπημα διαρκεί απ΄τις 9 το πρωί, μέχρι το μεσημέρι, που το δίποδο τζιτζίκι ξεραίνεται στον ύπνο).
ΑΝΑΠΑΡΑΓΩΓΗ: Ο τσιμεντοζίτζικας, είναι θηλαστικό και ζωοτόκο. Γεννάει κατά μέσο όρο 2 μικρά τα οποία φροντίζει να πλάσει κατ' εικόνα κι ομοίωσή του στη βαβούρα, τις φωνές και τη λεβεντομαλακία. Ο κύκλος ζωής του τσιμεντοτζίτζικα μπορεί να φτάσει και τα 90 χρόνια!( να, το κνώδαλο με τη διάστικτη καράφλα δίπλα σας, είναι χαρακτηριστικό δείγμα- είναι γνωστό με το όνομα τέττιξ ο χονδρόπετσος).
Είναι ο τσιμεντοτζίτζικας είδος υπό εξαφάνιση; Δυστυχώς σε καμία περίπτωση! Αυτός και οι κατσαρίδες θα είναι οι μόνοι επιζώντες απο μία ολική καταστροφή του οικοσυστήματος.
Μέχρι να έρθει όμως εκείνη η ώρα, για τις κατσαρίδες ύπάρχουν τα δραστικά κατσαριδοκτόνα. Για τον τσιμεντοτζίτζικα υπάρχουν τ' αστυνομικά τμήματα, τα δικαστήρια και η αποστολή του με υπερταχεία στον Αγύριστο...
auburn Kate
(μακάριοι οι ευρόντες τόπους αραιοκατοικημένους.., JACOB JORDAENS- The Bean King )
ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ: Ο τζίτζικας αυτός απαντάται κυρίως στην Αττική γη. Τα τελευταία χρόνια όμως παρατηρείται εξάπλωσή του και εκτός του Νομού- μάλιστα υπάρχει εμπλουτισμός του με εισαγόμενα είδη της αυτής ομοταξίας. Χαρακτηρίζεται από ανθεκτικότητα και επιμονή στη διατήρηση των συνηθειών του ανεξαρτήτως εναλλαγής περιβάλλοντος χώρου και εποχών(κοινώς, ο μαλάκας, μαλάκας είναι στην Αθήνα, μαλάκας παραμένει και στην, λόγου χάρη, Σκόπελο. Απλώς, μεταφέρει τις φωνές του σε άλλο περιβάλλον για να πάρουν αέρα).
Εχει παθολογική προσκόλληση με την τηλεόραση ( αρέσκεται να την τοποθετεί στη βεράντα απαραιτήτως στη διαπασών, ώστε οι γείτονες να γίνουν με το ζόρι κοινωνοί όλης της σαβούρας που προσφέρουν με συνέπεια τα διαφημιστικοκανάλια στους θεατές τους, καθ' όλη τη διαρκεια του έτους. Παράγει έναν μονότονο και εκνευριστικότατο ήχο, που παύει μονο στα διαλείμματα του τηλεοπτικού προγράμματος, ή όταν το δίποδο επισκέπτεται την τουαλέτα, αφού έχει φάει και πιεί το καταπέτασμα.
Επίσης αρέσκεται στην προσομοίωση της ψησταριάς μπαλκονάτης,( ψήνει ψαράκια/παϊδάκια/ κολοκυθάκια, ΠΑΝΤΑ όταν παίρνει ο διαολος τον κόσμο απ΄τον αερα, ώστε ο άτυχος γείτονάς του, να φάει στη μάπα όλη την τσίκνα.
Στην ελληνική επικράτεια ο τσιμεντοτζίτζικας επιδίδεται επίσης στην ακρόαση τσιφτετελο-ποπ, βλαχομπαροκ-ποπ και ποπ σκέτης ( φέτος παρατήρηθηκε, η επίμονη ακρόαση χοροπηδηχτού σύστριγγλου από παλαιά Σουηδική τετραμελή μπάντα, με φράτζες... Ο τσιμεντοτζίτζικας επιδεικνύει ιδιαίτερο ζήλο στη ηχητική επένδυση ολόκληρου οικοδομικού τετραγώνου, ιδιαίτερα κατά το θέρος, με αποκορύφωμα τον καυτό μήνα Αύγουστο).
Δεν πρέπει τέλος να παραλείψουμε την αναφορά μας στην αγάπη του τσιμεντοτζίτζικα και στο επιτραπέζιο παιχνίδι ονόματι τάβλι (μερικά είδη τσιμεντοτζίτζικα, λόγω προχωρημένης ή βαρεμένης ηλικίας, αδυνατούν να παίξουν με συγκεκριμένο τμήμα του σώματός τους, γιαυ΄το εκτονώνονται χτυπώντας ανελέητα τα πούλια πάνω στην ξύλινη επιφανεια.
Συνήθως το χτύπημα διαρκεί απ΄τις 9 το πρωί, μέχρι το μεσημέρι, που το δίποδο τζιτζίκι ξεραίνεται στον ύπνο).
ΑΝΑΠΑΡΑΓΩΓΗ: Ο τσιμεντοζίτζικας, είναι θηλαστικό και ζωοτόκο. Γεννάει κατά μέσο όρο 2 μικρά τα οποία φροντίζει να πλάσει κατ' εικόνα κι ομοίωσή του στη βαβούρα, τις φωνές και τη λεβεντομαλακία. Ο κύκλος ζωής του τσιμεντοτζίτζικα μπορεί να φτάσει και τα 90 χρόνια!( να, το κνώδαλο με τη διάστικτη καράφλα δίπλα σας, είναι χαρακτηριστικό δείγμα- είναι γνωστό με το όνομα τέττιξ ο χονδρόπετσος).
Είναι ο τσιμεντοτζίτζικας είδος υπό εξαφάνιση; Δυστυχώς σε καμία περίπτωση! Αυτός και οι κατσαρίδες θα είναι οι μόνοι επιζώντες απο μία ολική καταστροφή του οικοσυστήματος.
Μέχρι να έρθει όμως εκείνη η ώρα, για τις κατσαρίδες ύπάρχουν τα δραστικά κατσαριδοκτόνα. Για τον τσιμεντοτζίτζικα υπάρχουν τ' αστυνομικά τμήματα, τα δικαστήρια και η αποστολή του με υπερταχεία στον Αγύριστο...
auburn Kate
(μακάριοι οι ευρόντες τόπους αραιοκατοικημένους.., JACOB JORDAENS- The Bean King )
Δευτέρα 28 Ιουλίου 2008
Καραμέλα
Θυμάσαι όταν πήγαμε στη χοάνη; Εκείνη με το τεράστιο λευκό έμβολο στη μέση.
Σταθήκαμε με τις πλάτες μας κολλημένες στα τοιχώματα και περιμέναμε να ξεκινήσει η περιστροφή, με μία ξέφρενη χαρά που μας γαργαλούσε το στομάχι. Ο Κ. μας χαιρετουσε κοροιδευτικά από πάνω.
Θυμάσαι μωρό μου; Δεν ήταν υπέροχα αέρινα; Σα να μας κατάπινε ένας αχόρταγος τυφώνας. 'Ημασταν κλεισμένοι σε μία χοάνη αλλά , ένιωθα ότι πετούσα. Κρατιόμασταν χέρι-χέρι όταν ξεκίνησε, και στο αποκορύφωμα είχαμε γίνει ένα, μία σφιχτή αγκαλιά. Τα μαλλιά σου είχαν ανακατωθεί. Τα δικά μου είχαν απλωθεί γύρω μου. Τα χέρια σου είχαν αγκαλιάσει τη μέση μου και τα πόδια μας εφάπτονταν εντελώς. Με φίλαγες και γελούσαμε. Γελούσες και μου ψιθύριζες στ'αυτί: "Ο Κ. θα' χει σκάσει από ζήλεια .Και τί δε θα' δινε να'ναι αυτός τώρα στη θέση μου και να σ'αγγίζει έτσι".
Δε σ'ακουγα καθαρά, αλλά δε μ' ένοιαζε. Είχα μόνο την αίσθηση της τέλειας βραχνάδας σου να διεισδύει μέσα μου και να μου χαιδεύει τα σπλάχνα. Κι αυτά υπάκουαν. 'Ηταν ήρεμα.Ποτέ άλλοτε δεν ένιωθα τόσο γαλήνια καρδιά μου. Και τόσο παρούσα. Ποτέ. Μόνο όταν κάναμε έρωτα.
Θυμάσαι; Πόσο λάτρευα το λυγερό κορμί σου. Σ' αγκάλιαζα ντυμένο για να έχω την απερίγραπτη ευχαρίστηση να σε γδύνω μανιασμένα για να σε νιώσω πάνω μου πεινασμένο. 'Ετρεμες από πόθο και γινόσουν τόσο τρυφερος κι εύθραστος. Χάιδευες το δέρμα μου και μου'λεγες συνέχεια: "βελουδένια, βελουδένια μου". Δεν κρατιόμασταν. Το κάναμε με τις ώρες. Μούσκευαν τα σεντόνια και οι ρίζες των μαλλιών μας. Και μετά, σ' έπαιρνα αγκαλιά και σου έδινα όλα τα φιλιά που εδινες ανάμεσα στα στήθια μου για να μου στεγνώσεις τον ιδρώτα.Θυμάσαι ψυχή μου;
Πόση απόλαυση μπορεί ν' αντέξει ο άνθρωπος χωρίς να σπάσει η καρδιά του; Για πόσο μπορούν δύο άνθρωποι να ξεγελούν την πραγματικοτητα;
Ξέρεις- κάποτε μία μάγισσα μου είπε: " αυτό το παιχνίδι που γυρνάς γύρω απ΄τον εαυτό σου όλο και πιο γρήγορα, το ξέρεις έτσι;" "Ναι" έγνεψα. "Και όταν στροβιλιζεσαι νιώθεις υπέροχα, έτσι δεν ειναι; Παντοδύναμη." "Ναι". Ξαναέγνεψα. "Πρόσεχε όμως, ο έρωτας κοριτσάκι μου είναι σαν αυτή την περιστροφή. 'Οταν στροβιλιζεσαι, ΠΑΝΤΑ, να έχεις το βλέμμα σου καρφωμένο σ'ενα σταθερό σημείο. Ακούς; Ετσι όταν πέσεις, αν πέσεις, θα πονέσεις λιγότερο".
Δεν την άκουσα. Και δεν στο είπα. Δν ήθελα κανέναν καρδιά μου. Μόνο εσένα, να κρύβομαι στην αγκαλιά σου, να διώχνεις όλους τους μέτριους , δειλούς μαλάκες που ψαχούλευαν τη ζωή μου. Μόνο εσύ με καταλάβαινες. Μου διαβαζες ποιήματα κι εγώ τα ζωντάνευα με χρώματα. Θυμάσαι αγάπη μου; Για σένα τα έκανα όλα. ΟΛΑ. Και τώρα βλέπω στον καθρέφτη αυτόν που παράτησα για χάρη σου, εμένα.
Θυμάσαι μωρό μου, τότε που όλες οι μέρες ήταν βουτηγμένες στο μέλι; Τότε, που όλους τους παίζαμε. 'Ελεγαν: "να τα δύο αγγελούδια, ήρθαν πάλι να μας ξελογιάσουν". 'Ετσι περνούσε ο καιρός. Μέσα στην ηδονή και την απάτη. Αλλά όλα τα ωραία τελειώνουν ε; Το βαρέλι της ευτυχίας έχει πάτο. Κι είναι απο τσιμέντο.Δεν άντεξα. 'Εσκασα πάνω του κι έγινα χίλια κομμάτια.
Εγώ το μόνο που ήθελα ήταν να είμαστε μαζί για πάντα μωρό μου. Μου είπες: " χαζούλα, αφού εμεις δεν θα είμαστε για πάντα, πως θα είναι η αγάπη μας;"
Σε μίσησα τότε, το ξέρεις; Και γιατί συνόδεψες τη φράση σου μ' εκείνο το γελιο του σατανά. Αλλα δεν κράτησε για πολύ. Η βραχνάδα σου, τα χρυσά σου μαλλιά και το κορμί σου, μ' έπεισαν για πολλοστή φορά να σου πω ότι σε λατρεύω.
Είπα: "βουλιάξαμε στη λάσπη της απόλαυσής μας" .
Είπες: "δεν υπάρχει γυρισμός".
'Οταν ξαναιδωθήκαμε, το ήξερα πως μόλις σ'αγγίξω θα είναι σαν γιορτή. θα νιώσω την καρδιά σου να βροντάει και τα όμορφα χειλάκια σου να ψάχνουν τα δικά μου. Και θα θυμηθώ τα πάντα. 'Οπως κι εσύ. Ε, ψυχή μου;
Αν ήταν δυνατό, θα μ' έπαιρνες εκεί πάνω στο τραπέζι του εστιατορίου ,πίσω απ΄την γυάλινη είσοδο με τις κακόγουστες κόκκινες κουρτίνες. Αλλά δεν το έκανες. 'Ηταν φιλί αποχαιρετισμού.
'Οταν περάσω αυτή την καταραμένη πόρτα, θα καταλάβεις τί είχαμε.
Ζήσαμε ζωντανοί στον Παράδεισο , αυτή ήταν η ύβρις που διαπράξαμε. Θέλαμε να γευόμαστε εσαεί, το μέλι πάνω στο τσεκούρι.
Γίνεται να μην κοπείς; Δε γίνεται.
Σταθήκαμε με τις πλάτες μας κολλημένες στα τοιχώματα και περιμέναμε να ξεκινήσει η περιστροφή, με μία ξέφρενη χαρά που μας γαργαλούσε το στομάχι. Ο Κ. μας χαιρετουσε κοροιδευτικά από πάνω.
Θυμάσαι μωρό μου; Δεν ήταν υπέροχα αέρινα; Σα να μας κατάπινε ένας αχόρταγος τυφώνας. 'Ημασταν κλεισμένοι σε μία χοάνη αλλά , ένιωθα ότι πετούσα. Κρατιόμασταν χέρι-χέρι όταν ξεκίνησε, και στο αποκορύφωμα είχαμε γίνει ένα, μία σφιχτή αγκαλιά. Τα μαλλιά σου είχαν ανακατωθεί. Τα δικά μου είχαν απλωθεί γύρω μου. Τα χέρια σου είχαν αγκαλιάσει τη μέση μου και τα πόδια μας εφάπτονταν εντελώς. Με φίλαγες και γελούσαμε. Γελούσες και μου ψιθύριζες στ'αυτί: "Ο Κ. θα' χει σκάσει από ζήλεια .Και τί δε θα' δινε να'ναι αυτός τώρα στη θέση μου και να σ'αγγίζει έτσι".
Δε σ'ακουγα καθαρά, αλλά δε μ' ένοιαζε. Είχα μόνο την αίσθηση της τέλειας βραχνάδας σου να διεισδύει μέσα μου και να μου χαιδεύει τα σπλάχνα. Κι αυτά υπάκουαν. 'Ηταν ήρεμα.Ποτέ άλλοτε δεν ένιωθα τόσο γαλήνια καρδιά μου. Και τόσο παρούσα. Ποτέ. Μόνο όταν κάναμε έρωτα.
Θυμάσαι; Πόσο λάτρευα το λυγερό κορμί σου. Σ' αγκάλιαζα ντυμένο για να έχω την απερίγραπτη ευχαρίστηση να σε γδύνω μανιασμένα για να σε νιώσω πάνω μου πεινασμένο. 'Ετρεμες από πόθο και γινόσουν τόσο τρυφερος κι εύθραστος. Χάιδευες το δέρμα μου και μου'λεγες συνέχεια: "βελουδένια, βελουδένια μου". Δεν κρατιόμασταν. Το κάναμε με τις ώρες. Μούσκευαν τα σεντόνια και οι ρίζες των μαλλιών μας. Και μετά, σ' έπαιρνα αγκαλιά και σου έδινα όλα τα φιλιά που εδινες ανάμεσα στα στήθια μου για να μου στεγνώσεις τον ιδρώτα.Θυμάσαι ψυχή μου;
Πόση απόλαυση μπορεί ν' αντέξει ο άνθρωπος χωρίς να σπάσει η καρδιά του; Για πόσο μπορούν δύο άνθρωποι να ξεγελούν την πραγματικοτητα;
Ξέρεις- κάποτε μία μάγισσα μου είπε: " αυτό το παιχνίδι που γυρνάς γύρω απ΄τον εαυτό σου όλο και πιο γρήγορα, το ξέρεις έτσι;" "Ναι" έγνεψα. "Και όταν στροβιλιζεσαι νιώθεις υπέροχα, έτσι δεν ειναι; Παντοδύναμη." "Ναι". Ξαναέγνεψα. "Πρόσεχε όμως, ο έρωτας κοριτσάκι μου είναι σαν αυτή την περιστροφή. 'Οταν στροβιλιζεσαι, ΠΑΝΤΑ, να έχεις το βλέμμα σου καρφωμένο σ'ενα σταθερό σημείο. Ακούς; Ετσι όταν πέσεις, αν πέσεις, θα πονέσεις λιγότερο".
Δεν την άκουσα. Και δεν στο είπα. Δν ήθελα κανέναν καρδιά μου. Μόνο εσένα, να κρύβομαι στην αγκαλιά σου, να διώχνεις όλους τους μέτριους , δειλούς μαλάκες που ψαχούλευαν τη ζωή μου. Μόνο εσύ με καταλάβαινες. Μου διαβαζες ποιήματα κι εγώ τα ζωντάνευα με χρώματα. Θυμάσαι αγάπη μου; Για σένα τα έκανα όλα. ΟΛΑ. Και τώρα βλέπω στον καθρέφτη αυτόν που παράτησα για χάρη σου, εμένα.
Θυμάσαι μωρό μου, τότε που όλες οι μέρες ήταν βουτηγμένες στο μέλι; Τότε, που όλους τους παίζαμε. 'Ελεγαν: "να τα δύο αγγελούδια, ήρθαν πάλι να μας ξελογιάσουν". 'Ετσι περνούσε ο καιρός. Μέσα στην ηδονή και την απάτη. Αλλά όλα τα ωραία τελειώνουν ε; Το βαρέλι της ευτυχίας έχει πάτο. Κι είναι απο τσιμέντο.Δεν άντεξα. 'Εσκασα πάνω του κι έγινα χίλια κομμάτια.
Εγώ το μόνο που ήθελα ήταν να είμαστε μαζί για πάντα μωρό μου. Μου είπες: " χαζούλα, αφού εμεις δεν θα είμαστε για πάντα, πως θα είναι η αγάπη μας;"
Σε μίσησα τότε, το ξέρεις; Και γιατί συνόδεψες τη φράση σου μ' εκείνο το γελιο του σατανά. Αλλα δεν κράτησε για πολύ. Η βραχνάδα σου, τα χρυσά σου μαλλιά και το κορμί σου, μ' έπεισαν για πολλοστή φορά να σου πω ότι σε λατρεύω.
Είπα: "βουλιάξαμε στη λάσπη της απόλαυσής μας" .
Είπες: "δεν υπάρχει γυρισμός".
'Οταν ξαναιδωθήκαμε, το ήξερα πως μόλις σ'αγγίξω θα είναι σαν γιορτή. θα νιώσω την καρδιά σου να βροντάει και τα όμορφα χειλάκια σου να ψάχνουν τα δικά μου. Και θα θυμηθώ τα πάντα. 'Οπως κι εσύ. Ε, ψυχή μου;
Αν ήταν δυνατό, θα μ' έπαιρνες εκεί πάνω στο τραπέζι του εστιατορίου ,πίσω απ΄την γυάλινη είσοδο με τις κακόγουστες κόκκινες κουρτίνες. Αλλά δεν το έκανες. 'Ηταν φιλί αποχαιρετισμού.
'Οταν περάσω αυτή την καταραμένη πόρτα, θα καταλάβεις τί είχαμε.
Ζήσαμε ζωντανοί στον Παράδεισο , αυτή ήταν η ύβρις που διαπράξαμε. Θέλαμε να γευόμαστε εσαεί, το μέλι πάνω στο τσεκούρι.
Γίνεται να μην κοπείς; Δε γίνεται.
Στον Α.
Ευχαριστώ τον Uc για την κινηματογραφική υπενθύμιση
auburn Kate
( "για μας λέει το κείμενο"..., ANSELM FEUERBACH- Francesca und Paolo )
Δευτέρα 21 Ιουλίου 2008
Η ωραία "ξεσκέπαστη"
Μαλλον το μυαλο μου βρίσκεται ήδη σε διακοπές, οπότε το μόνο που μπορώ επι του παρόντος να γράψω είναι να δείτε τον παρακάτω πίνακα, της ερωμένης κάποιου εκ των Μεδίκων, γνωστή Φλωρεντινή καλλονή της εποχής και μαλλον σώφρων αν κρινουμε απ΄το φίδι που "κοσμεί" τον λευκό λαιμό της, και κατά μία ερμηνεία συμβολίζει την φρόνηση.Αλλα και την αναγέννηση.Είναι "ουροβόρος" όφις.
Νομίζω πως η ομορφιά της κυρίας θα σας αποζημιώσει για τον κόπο σας να μ'επισκεφτείτε.Οταν κοιτουσα αυτον τον πίνακα ,ακουγα το τραγουδι των Foo Fighters-Let it die ,ακούστε το και φανταστείτε τη να πεθαίνει, όπως και εκανε τελικά, σε μικρή ηλικία...
auburn kate
( είναι του Ιανού(Ianuensis) κι οχι μονο του Τζουλιάνο...,PIERO di COSIMO-Portrait of Simonetta Vespucci ).
Νομίζω πως η ομορφιά της κυρίας θα σας αποζημιώσει για τον κόπο σας να μ'επισκεφτείτε.Οταν κοιτουσα αυτον τον πίνακα ,ακουγα το τραγουδι των Foo Fighters-Let it die ,ακούστε το και φανταστείτε τη να πεθαίνει, όπως και εκανε τελικά, σε μικρή ηλικία...
auburn kate
( είναι του Ιανού(Ianuensis) κι οχι μονο του Τζουλιάνο...,PIERO di COSIMO-Portrait of Simonetta Vespucci ).
Δευτέρα 14 Ιουλίου 2008
Μονομαχία στο Ελ Μεζουράντο
Το να κάνω σχόλιο σωματοτύπων εν προκειμένω, θα μ' εβαζε πιθανότατα στο τσουβαλι με τους πολιτικά μη ορθούς. Γιατί; Γιατί ο πιό αυθόρμητος τρόπος να εκφράσω την απέχθειά μου θα ήταν να χρησιμοποιήσω γλώσσα που τραβάει την προσοχή στη διαφορά. Κάτι που σύμφωνα με τον ορισμό που δίνει ο 'Εκο στην πολιτικώς ορθή γλώσσα, απαγορεύεται.
Οπότε, θα κάνω μια "ανώδυνη" πρόταση. Κοιτάξτε τα παρακάτω κορμιά και συγκρίνετε. Σκεφτείτε πόσοι άνθρωποι πλουτίζουν, επιδή κάποιοι, και είναι εκατομμύρια αυτοί, δεν μπορούν για διάφορους λόγους, να έχουν το κορμί της πρώτης κυρίας. Η οποία απέχει πολύ απ΄τα ανορεξικά κορμιά-κρεμάστρες των catwalks. Την κάνει αυτό μη-κορμάρα; Νομίζω πως όχι.
Σκεφτείτε επίσης αν η δεύτερη κυρία είναι ευτυχής. Κάτι το οποίο δεν αποκλείω. Δεν ξερω αν, και πόσο, αμείφθηκε για να ποζάρει στον συγγενή(νομιζω εγγονό ) του κυρ Freud. Αυτο όμως που αλλες κορμαρες μοχθούν ν' αποκτήσουν με εξαντλητικές δίαιτες, αυτή το πέτυχε εκθέτοντας ανερυθριάστως την αλήθεια της.
Για μένα το ερώτημα, έχει ως εξής: πόση αλήθεια αντέχουμε; Μπορούμε να την κοιτάξουμε με γυμνά μάτια; (ο ήλιος καίει ιδίως το καλοκαίρι, αλλα αν τον αντικρύσουμε καταματα θα τυφλωθούμε...)
auburn Kate
( προσοχή δαγκώνει..,Hon.JOHN COLLIER-Lilith )
( προσοχή πλακώνει, LUCIEN FREUD-Benefits Supervisor sleeping )
Οπότε, θα κάνω μια "ανώδυνη" πρόταση. Κοιτάξτε τα παρακάτω κορμιά και συγκρίνετε. Σκεφτείτε πόσοι άνθρωποι πλουτίζουν, επιδή κάποιοι, και είναι εκατομμύρια αυτοί, δεν μπορούν για διάφορους λόγους, να έχουν το κορμί της πρώτης κυρίας. Η οποία απέχει πολύ απ΄τα ανορεξικά κορμιά-κρεμάστρες των catwalks. Την κάνει αυτό μη-κορμάρα; Νομίζω πως όχι.
Σκεφτείτε επίσης αν η δεύτερη κυρία είναι ευτυχής. Κάτι το οποίο δεν αποκλείω. Δεν ξερω αν, και πόσο, αμείφθηκε για να ποζάρει στον συγγενή(νομιζω εγγονό ) του κυρ Freud. Αυτο όμως που αλλες κορμαρες μοχθούν ν' αποκτήσουν με εξαντλητικές δίαιτες, αυτή το πέτυχε εκθέτοντας ανερυθριάστως την αλήθεια της.
Για μένα το ερώτημα, έχει ως εξής: πόση αλήθεια αντέχουμε; Μπορούμε να την κοιτάξουμε με γυμνά μάτια; (ο ήλιος καίει ιδίως το καλοκαίρι, αλλα αν τον αντικρύσουμε καταματα θα τυφλωθούμε...)
auburn Kate
( προσοχή δαγκώνει..,Hon.JOHN COLLIER-Lilith )
( προσοχή πλακώνει, LUCIEN FREUD-Benefits Supervisor sleeping )
Τετάρτη 9 Ιουλίου 2008
Erection woods
Οσοι πήγατε, ή θα πάτε, να έχετε την ευχή μου! Οσοι δεν πήγατε , όπως η μουρόχαβλη αφεντιά μου, χάσατε την ευκαιρία, κατά τεκμήριο, μιάς γερής δόσης ζωντάνιας κι ερωτισμού.
Ποιά botox και επεμβάσεις ανόρθωσης ; Το ελιξήριο της νεοτητας παίδες βρίσκεται κρυμμένο στην ιδιοτυπη αγία τριάδα: στοχασμός, rock, σεξ. Η' για να το πω διαφορετικά, ο μονος τρόπος για να γεφυρώσουμε τα δύο άκρα του είναι μας, το πάνω και το κάτω κεφάλι. Αφεθείτε στα ηλεκτρισμένα χάδια της μουσικής, και μετα είναι σίγουρο πως θα του/της πείτε με περίσσιο θάρρος : Do you wanna?(make love to me) . Οι Kooks ελάλησαν.
auburn kate
(εμφανίστηκε χτες, και έμαθα πως ξεσάλωσε, όπως και το οτι είναι ακομη πιο φαρδιά, μα πολύ φαρδιά, η κυρά Beth Ditto αυτοπροσώπως ).
(Δηλαδή τόοοσο φαρδιά; FERNANDO BOTERO-Desnudo sobre la hierba )
Ποιά botox και επεμβάσεις ανόρθωσης ; Το ελιξήριο της νεοτητας παίδες βρίσκεται κρυμμένο στην ιδιοτυπη αγία τριάδα: στοχασμός, rock, σεξ. Η' για να το πω διαφορετικά, ο μονος τρόπος για να γεφυρώσουμε τα δύο άκρα του είναι μας, το πάνω και το κάτω κεφάλι. Αφεθείτε στα ηλεκτρισμένα χάδια της μουσικής, και μετα είναι σίγουρο πως θα του/της πείτε με περίσσιο θάρρος : Do you wanna?(make love to me) . Οι Kooks ελάλησαν.
auburn kate
(εμφανίστηκε χτες, και έμαθα πως ξεσάλωσε, όπως και το οτι είναι ακομη πιο φαρδιά, μα πολύ φαρδιά, η κυρά Beth Ditto αυτοπροσώπως ).
(Δηλαδή τόοοσο φαρδιά; FERNANDO BOTERO-Desnudo sobre la hierba )
Τετάρτη 2 Ιουλίου 2008
Η "δωρεά"
Εκείνος μίλησε, και στόλισε το λόγο του με περιφρόνηση: "πως είναι δυνατόν να εμπιστευθείς ένα πλάσμα που ματώνει κάθε μήνα , χωρίς να πεθαίνει; "
Εκείνη του απάντησε: " γιαυτό χρυσό μου, μονο πλάσματα του φύλου μου σέρνουν μερικές φορές, την κατάρα της αιμοφιλίας, την οποία ρίχνουν άθελά τους αποκλειστικά σε πλάσματα του δικού σου φύλου. Για να συμπάσχετε ενίοτε, και να κατανοήσετε..."
[ Η φύση είναι ένθερμη οπαδός της ισότητας (όλοι, μα ΟΛΟΙ, πεθαίνουν). Πολλοί επιθυμουν να τη σκοτώσουν γιαυτή της την προτίμηση. Είναι επίσης οπαδός του μαύρου χιούμορ( σκεφτείτε τον τύπο αρσενικού γένους, ο οποίος μεμφεται την "αχρηστη" και "ανικανη" σύζυγό του, που "δεν μπορεί να του κάνει αγόρια". Αγνοώντας προφανώς, ότι το φύλο του παιδιού καθορίζεται από τον πατέρα... ]
Απολογητικό υπόμνημα: Θεωρείστε το παραπάνω ως ξεκάρφωτη έκφραση κακίας λογω της εκνευριστικής ζέστης. Δεν πολυγουστάρω το καλοκαίρι. Εξαιρείται η δυνατότητά μας λογω του καύσωνα να βουτάμε στη θαλασσα, τα παγωτά και ο ενδυματολογικός μινιμαλισμος. Για την ακρίβεια το θεωρώ κακοκαίρι! Φαίνεται;
Η γεννηθείσα έναν κρύο Μάρτη, σας ασπάζεται.
auburn Kate
(εγώ σ' έριξα στον τάφο, εγώ θα σ'αναστήσω, JOHN W.WATERHOUSE- A sick child brought into the temple of Aesculapius )
Εκείνη του απάντησε: " γιαυτό χρυσό μου, μονο πλάσματα του φύλου μου σέρνουν μερικές φορές, την κατάρα της αιμοφιλίας, την οποία ρίχνουν άθελά τους αποκλειστικά σε πλάσματα του δικού σου φύλου. Για να συμπάσχετε ενίοτε, και να κατανοήσετε..."
[ Η φύση είναι ένθερμη οπαδός της ισότητας (όλοι, μα ΟΛΟΙ, πεθαίνουν). Πολλοί επιθυμουν να τη σκοτώσουν γιαυτή της την προτίμηση. Είναι επίσης οπαδός του μαύρου χιούμορ( σκεφτείτε τον τύπο αρσενικού γένους, ο οποίος μεμφεται την "αχρηστη" και "ανικανη" σύζυγό του, που "δεν μπορεί να του κάνει αγόρια". Αγνοώντας προφανώς, ότι το φύλο του παιδιού καθορίζεται από τον πατέρα... ]
Απολογητικό υπόμνημα: Θεωρείστε το παραπάνω ως ξεκάρφωτη έκφραση κακίας λογω της εκνευριστικής ζέστης. Δεν πολυγουστάρω το καλοκαίρι. Εξαιρείται η δυνατότητά μας λογω του καύσωνα να βουτάμε στη θαλασσα, τα παγωτά και ο ενδυματολογικός μινιμαλισμος. Για την ακρίβεια το θεωρώ κακοκαίρι! Φαίνεται;
Η γεννηθείσα έναν κρύο Μάρτη, σας ασπάζεται.
auburn Kate
(εγώ σ' έριξα στον τάφο, εγώ θα σ'αναστήσω, JOHN W.WATERHOUSE- A sick child brought into the temple of Aesculapius )
Παρασκευή 20 Ιουνίου 2008
Η προσωρινή μονιμότητα
Το τέχνασμα της κυρίας Πηνελόπης το θυμαστε υποθέτω. Αφού όλοι πείστηκαν πως ο πολυμήχανος, πανούργος κ.λ.π., Οδυσσέας δεν επρόκειτο να επιστρέψει στα πάτρια εδάφη, πολλά αρχοντόπουλα είχαν φαγωθεί ν' "αποκατασταθούν" και ν'αποκαταστήσουν και το πορτοφόλι τους, συνάπτοντας γάμο με την Πηνελόπη. Και τι σκαρφίστηκε η κυρία εσώκλειστη, προκειμένου να γλυτώσει απ΄τα μνηστηροτσιμπούρια; Ανακοίνωσε πως θα επέλεγε το νέο σύζυγό της, και μόνο όταν θα τελείωνε την ύφανση ενός σάβανου για τον πεθερό της τον Λαέρτη(όπως παρατηρούμε, μέσα στον αυτοκαθορισμό και στην ξεγνοιασιά ήταν οι κυρίες της της εποχής ). 'Ομως ό,τι ύφαινε το πρωί, το ξήλωνε με επιμέλεια το βραδυ. Αποτέλεσμα: Τρία χρονια περασε υπο την προστασία του ράβε-ξήλωνε.
Επειδή όμως όπως όλοι γνωρίζουμε, η ζωή είναι μεγαλη σκύλα και οι άνθρωποι μεγαλα επίσης τσογλάνια, μία υπηρέτριά της, προφανώς βρίσκοντας ευκαιρία να εκδικηθεί το κοινωνικοοικονομικό της status, μαρτύρησε στα παλουκάρια, τι ακριβώς έκανε η κυρία της τα βραδια. Αποτέλεσμα δεύτερον: οι μνηστήρες προκειμένου να την αναγκάσουν να επιλέξει σύζυγο, άρχισαν τις αρμένικες επισκέψεις στο σπίτι της, από το πρωί παρακαλώ, όπου εκει έπιναν ετρωγαν και γενικώς περιδρόμιαζαν, με έξοδα βεβαιως του απόντος οικοδεσπότη.
Σκεφτείτε, αν δε σας κανει κόπο, ομοιότητες αυτης της κατάστασης , προ του καρφώματος απ΄την υπηρέτρια, με περιστατικά του βίου μας, όπου συντηρείται μια κατάσταση ΄με την καπατσοσύνη και διπλωματική ευκαμψία της μιας πλευράς, και την απύθμενη αδυναμία χαρακτήρα/απύθμενη επιθυμία/ ανάγκη/ αδιαφορία της άλλης. Πόσα " υπομονηηηηη;! ", " βρε μωρο μου σου είπα... αφού ξερεις την κατάσταση" ή εκείνο το αμίμητο "ετελείωσε! σας λέω ετελείωσε! μα τώρα.... " που ξεστόμιζε ψευδοαγανακτισμένος ο ξερακιανός βουλευτής της ελληνικής ταινίας στους επιθυμούντες διακαώς διορισμό. Τι κοινο εχουν ολες αυτές οι περιπτώσεις; Τα εξης δύο κατα τη γνώμη μου: Μπουκώνουν το στόμα του παραπονεμένου με το παστάκι του ενδιαφέροντος και της μεριμνας, και καλά, αλλα πίσω φροντίζουν με συνέπεια το οικοδόμημα της άρνησης. Αμα δε γουσταρει κάποιος κάτι και τον πολιορκούν ποικολοτρόπως, δύο τροπους έχει να πορευθει: ή να σιχτιρίσει κανονικά τον πολιορκητή, με τον γνωστο τροπο, του ρίχνει έναν κουβά καυτό λαδι απ΄τις πολεμίστρες, ή του λεει με ευγενικό τροπο το "δε μας χέζεις μωρέ κι εσύ τώρα; Ωχού! " Και πως να διαμαρτυρηθεί ο αμοιρος ο πολιορκητής με γεμάτο στόμα;
Είμαι με το μέρος των μνηστήρων, για έναν και μοναδικό λόγο, γιατι είχαν το θράσος να κοψουν τον γαμημένο κόμπο με το σπαθί, και να στριμώξουν την κυρία στη γωνία της απόφασης. Αλλο θέμα βέβαια το ότι δεν(;) είχαν δικαιωμα να το κανουν, ή ότι αυτη είχε(;) δικαίωμα ν' αρνηθεί τις κρουσεις τους. Ο θαυμασμός μου περιορίζεται μόνο στο ότι μετά το μπουγέλο της αποκάλυψης απ΄την υπηρέτρια, αντέδρασαν ακαριαία και επιθετικά. Κάτι που ισως πρεπει να κανουμε όλοι όταν νιώθουμε ελαφρώς ή βαρέως μαλάκες μερικές φορές...
Αλλα πόσοι αντέχουμε να δώσουμε γροθιά στο μαχαίρι της αναβλητικοτητας χωρίς να πεθάνουμε απο αιμορραγία; Είστε "μνηστήρες" ή "Πηνελόπες" ;
auburn Kate
( γελάει καλύτερα όποιος ξηλώνει τελευταίος, JOHN W. WATERHOUSE- Penelope and the Suitors )
Επειδή όμως όπως όλοι γνωρίζουμε, η ζωή είναι μεγαλη σκύλα και οι άνθρωποι μεγαλα επίσης τσογλάνια, μία υπηρέτριά της, προφανώς βρίσκοντας ευκαιρία να εκδικηθεί το κοινωνικοοικονομικό της status, μαρτύρησε στα παλουκάρια, τι ακριβώς έκανε η κυρία της τα βραδια. Αποτέλεσμα δεύτερον: οι μνηστήρες προκειμένου να την αναγκάσουν να επιλέξει σύζυγο, άρχισαν τις αρμένικες επισκέψεις στο σπίτι της, από το πρωί παρακαλώ, όπου εκει έπιναν ετρωγαν και γενικώς περιδρόμιαζαν, με έξοδα βεβαιως του απόντος οικοδεσπότη.
Σκεφτείτε, αν δε σας κανει κόπο, ομοιότητες αυτης της κατάστασης , προ του καρφώματος απ΄την υπηρέτρια, με περιστατικά του βίου μας, όπου συντηρείται μια κατάσταση ΄με την καπατσοσύνη και διπλωματική ευκαμψία της μιας πλευράς, και την απύθμενη αδυναμία χαρακτήρα/απύθμενη επιθυμία/ ανάγκη/ αδιαφορία της άλλης. Πόσα " υπομονηηηηη;! ", " βρε μωρο μου σου είπα... αφού ξερεις την κατάσταση" ή εκείνο το αμίμητο "ετελείωσε! σας λέω ετελείωσε! μα τώρα.... " που ξεστόμιζε ψευδοαγανακτισμένος ο ξερακιανός βουλευτής της ελληνικής ταινίας στους επιθυμούντες διακαώς διορισμό. Τι κοινο εχουν ολες αυτές οι περιπτώσεις; Τα εξης δύο κατα τη γνώμη μου: Μπουκώνουν το στόμα του παραπονεμένου με το παστάκι του ενδιαφέροντος και της μεριμνας, και καλά, αλλα πίσω φροντίζουν με συνέπεια το οικοδόμημα της άρνησης. Αμα δε γουσταρει κάποιος κάτι και τον πολιορκούν ποικολοτρόπως, δύο τροπους έχει να πορευθει: ή να σιχτιρίσει κανονικά τον πολιορκητή, με τον γνωστο τροπο, του ρίχνει έναν κουβά καυτό λαδι απ΄τις πολεμίστρες, ή του λεει με ευγενικό τροπο το "δε μας χέζεις μωρέ κι εσύ τώρα; Ωχού! " Και πως να διαμαρτυρηθεί ο αμοιρος ο πολιορκητής με γεμάτο στόμα;
Είμαι με το μέρος των μνηστήρων, για έναν και μοναδικό λόγο, γιατι είχαν το θράσος να κοψουν τον γαμημένο κόμπο με το σπαθί, και να στριμώξουν την κυρία στη γωνία της απόφασης. Αλλο θέμα βέβαια το ότι δεν(;) είχαν δικαιωμα να το κανουν, ή ότι αυτη είχε(;) δικαίωμα ν' αρνηθεί τις κρουσεις τους. Ο θαυμασμός μου περιορίζεται μόνο στο ότι μετά το μπουγέλο της αποκάλυψης απ΄την υπηρέτρια, αντέδρασαν ακαριαία και επιθετικά. Κάτι που ισως πρεπει να κανουμε όλοι όταν νιώθουμε ελαφρώς ή βαρέως μαλάκες μερικές φορές...
Αλλα πόσοι αντέχουμε να δώσουμε γροθιά στο μαχαίρι της αναβλητικοτητας χωρίς να πεθάνουμε απο αιμορραγία; Είστε "μνηστήρες" ή "Πηνελόπες" ;
auburn Kate
( γελάει καλύτερα όποιος ξηλώνει τελευταίος, JOHN W. WATERHOUSE- Penelope and the Suitors )
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)