Πέμπτη, 8 Οκτωβρίου 2009

Το νησί των Mακάρων

Ειχα πει,τρομαρα μου, πως θα ανεβαζα μετεκλογικο-απολογιστικό ποστ. Το σκέφτηκα, το ξανασκέφτηκα, έβλεπα ακομη οταν το σκεφτόμουν τη γομαρόφατσα του Ανικανότερου στους δρόμους, θυμόμουν την απίστευτη-ψυχογενούς φύσεως- αναγουλα που μ' επιασε ενω πηγαινα στις 4 τη νύχτα στο εκλογικό τμήμα, το μούδιασμα στα δάχτυλα και την αγωνια μου μηπως δεν μπορω να γραψω, να σφραγίσω φακελους, να σηκώσω την καλπη(!!), να φτιαξω την αίθουσα για να θυμιζει εκλογικο τμήμα και όχι σύναξη καρεκλών, χαρτών και επιγραμμάτων απο πενταχρονα, καρφιτσωμένα στους τοίχους, τύπου: " δεν μιλάω ποτέ αν δε ζητήσω πρώτα την αδεια απ΄τη δασκάλα".
Μετά βούτηξα στον εφιαλτη, λούστηκα απαραιτήτως έναν ογδονταχρονο, ισχυρογνωμονα παππού, ο οποιος ειχε κλειστει μαζι μου στο παραβαν, διοτι ο δικαστικος αντιπροσωπος εχει και καθηκοντα προσκοπου αμα λάχει, και οφειλει να συνδραμει τους ανημπορους στην ασκηση του εκλογικου τους δικαιώματος, και επί μιση ώρα διαβαζε αλλα αντι αλλων στο ψηφοδελτιο, επεμενε εναλλάξ, οτι "μα εγω θελω να ειμαι σιγουρος ότι ψηφισα αυτον που ξερω.Πες μου τι δουλεια κανει ο Αλογοσκούφης"!! και "τον εαυτο μου θελω να ψηφίσω"!!
Ο πρωην υπουργος Δικαιοσύνης με την πρεμουρα που τον διεκρινε να νομιμοποιήσει τις καμερες παντού, ξεχασε να θεσπισει την βιντεοσκόπηση της εκλογικης κωμωδίας. Το τι γελιο εριξαν τα μελη της εφορευτικης επιτροπης ενω ακουγαν τη στιχομυθία δύο ποδιων με τζιν και μπαλαρίνες και δύο με μαυρα παπουτσια και μία μαγκουρα, δεν μπορω να σας το μεταφερω.
Οπως επισης δεν μπορω να σας μεταφερω τα νευρα μου οταν ήδη με πυρακτωμενα νευρα απ ΄την κουραση και το τριήμερο ξενύχτι(πολυ γραψιμο μιλαμε, πολυ ομως, καθε φορα κακο χρονο να'χουν οι υποψήφιοι, γραφουμε στα βιβλια πρακτικων ΟΛΑ τα ονοματα, αυτη τη φορα ήταν λιγοι.Μονο 495 στην Α' Αθηνών, επι 4 φορές...) δέχτηκα εναν τύπο ο οποιος ειχε μεινει στην εποχη του εκλογικου βιβλιαρίου και επεμενε με ύφος "ειμαι ο κυριαρχος λαός γαμαω και δέρνω να 'ούμε", να ψηφισει με αυτό. Το κλου ποιο ήταν; Ο κυριουλης ειχε μαζι του και άδεια οδήγησης η οποια γινοταν δεκτη ως νομιμοποιητικό έγγραφο ταυτότητας, και μου λέει όλο σαδισμό: "χαιρομαι που σας εκνεύρισα".... Περιττο να σας πω οτι κατίσχυσε η ψυχραιμία και δεν τον χαστουκισα αλλα μονο τον απείλισα πως θα δώσω εντολη να τον συλλαβουν για παρακώλυση της ψηφοφορίας. Αλλα κατα τα ειωθότα, οι αστυνομικοι την στιγμη που τους χρειαζόμουν ήταν αφαντοι.
Εκλογικο τμήμα των celebrities- Μπακογιαννη, ολα τα μελη της εφορευτικης βγηκαν εξω να διαπιστωσουν ιδιοις όμασσι ποσο ψηλη είναι επιτέλους η κορη του Μητσοτάκουλα, Αβραμόπουλος γαλαντομος και πολυ ηλιοκαμμένος,Παυλόπουλος, Πιπιλή μικροσκοπικη που επεμενε να μας προμηθευσει με σάντουιτς. Υλοποιησε την απειλη της, μια σακουλα τιγκαρισμενη με σαντουιτς απ΄το Εverest εφτασε μετα απο καμιά ώρα.
Το πιο συγκινητικο; Μια κυρια ηλικιωμένη ,τυφλη και αναπηρη οπως μου είπε, που ηθελε να ψηφίσει και δεν αντεχε να ανεβει στο δευτερο όροφο παλι. Ημουν στο ισόγειο, πρωτη αίθουσα του σχολειου, και ολοι οι εχοντες κινητικα προβληματα ερχοντουσαν να ψηφισουν στο δικο μου τμημα. Ο πιο μαλακας; Ο τύπος που μου το επαιξε και τυπολατρης και την ώρα που τελικα εριχνε το φακελο, μου λεει:" πρεπει να πω ψήφισα". Ευτυχως που κρατηθηκα, σκεπτομενη τα φραγκα, και δεν του αντιγύρισα:" το ψόφισα θα ήταν πιο ενδεδειγμένο για σας".
Και το πιο γλυκο; Μια πανύψηλη μαμα με ενα μωρακι 4 μηνών στην αγκαλιά της. Η μικρη με κοιταζε τοσο αφοπλιστικα ήρεμη με τις ματάρες της, ενα πανεμορφο πλασμα, που μου ερχοταν να τη παρω αγκαλιά. Αλλα κρατηθηκα.
Τώρα ηρεμησα.Θα ξεσκισω τα βιβλια που μολις αγορασα, τρέμε Ντικενς και Κόλινς(Ο Γουίλκυ όχι η Τζάκυ) και θα απολαυσω τους φιλους και την λατρεία μου.
Φίλους σαν αυτον εδώ. Γαλαζοαίματος κατά δήλωσή του, με φοβερό χιούμορ, και οταν εχει οίστρο, με πολυλογία που θα ζήλευε ο Ροίδης αν εκανε επιθεώρηση σε καθαρεύουσα. Μην πτοηθείτε απ΄την αλαζονική ποζα στη φωτό. Είναι εντελως παραπλανητική. Αν δεν δείτε το Χρήστο με φακιόλι φτιαγμενο απο χαρτί υγείας στο κεφαλι, δεν έχετε δει τίποτα.
Ειναι φιλαράκι και θελω να του πω και δημοσίως ευχαριστώ για τα γέλια, για την αξιοθαύμαστη υπομονη που δείχνει στην κλάψα μου ενίοτε, και για την παρέα.
Διαθέτει φωνή ικανή να σου βάλει ιδέες στο κεφάλι, αν έχεις τη κατάλληλη διαθεση...
Και επειδη πολυ διαφήμιση του έκανα, αν γουστάρετε, μπορείτε να τον ανακρίνετε ανηλεώς κάθε βραδυ 10-12 στον redfm, όπου εδω και 3 χρόνια περιπου βαράει σκοπιά μετά μουσικής.
Πως το λεει ένας τρισαγαπημενος μου; Λίγα πραγματα χρειαζεται ο ανθρωπος για να ειναι ευτυχισμένος. Σωστά- τα βιβλια μου, σινεμα και αγαπημενους φιλους.Φίλους που σου θυμιζουν οτι αξιζει να ζεις μονο και μονο για τετοιες στιγμες γέλιου και ευφορίας.

auburn kate

(Προσεξτε πολυ καλα αυτον τον πινακα, κοιταξτε τον απο συγκεκριμενη γωνία, ειναι δυο πινακες μαζί.Δωράκι στο φιλαρακι μου που αγαπαει τον κυρ Σαλβαδόρ. Και φορος τιμης του μουστακοφόρου στον Βελάσκεθ και τον Βερμεέρ, SALVADOR DALI-The image disappears )

3 σχόλια:

Darthiir the Abban είπε...

Ένα μαγνητοφωνάκι όμως στην τσέπη σου θα έκανε μια χαρά την δουλειά!

auburn Kate είπε...

@Darthiir the Abban:: βρε συ αυτο ειναι καραπαράνομο.Να με μπουζουριασουν θες; Ο πινακας πως σου φαινεται;

Darthiir the Abban είπε...

Μα δε θα το πούμε σε κανέναν...
Να μεταξύ μας θα κουτσομπολέψουμε ;)

Καλός ο πίνακας, αλλά δεν έχω αποφασίσει ακόμα τί αίσθηση μου δημιουργεί...