Τετάρτη, 30 Σεπτεμβρίου 2009

Η μπέρτα και ο μοχθηρός σκιούρος

Ως προανάκρουσμα του ποστ που ονειρεύομαι να γραψω μετά τις εκλογές(γαμώ τις κάλπες μου μέσα).
Οταν θα το διαβάζετε, κατά πάσα πιθανότητα ή θα παρακολουθω το τελευταίο υποστηρικτικό σεμινάριο πριν την αποφράδα μέρα, ή θα προσπαθώ να βρω ποιοί άτυχοι έχουν κληρωθεί μέλη της εφορευτικής επιτροπής, στο δικό μου τμήμα, ή θα μιλάω με τον πολυλατρεμένο μου για λίγο, εν μέσω φωνών, προσπαθώντας να μεταφερθώ μετά την Κυριακή. Αυτό ονειρεύομαι αδέλφια- την επομένη των εκλογών. Και όχι επειδή ειχα σκασίλα για τη νέα(;) κυβέρνηση, αρκετά θα τους λουστώ όλους τους μέχρι το πρωί της Δευτέρας..

Δείτε αυτό το video
οπωσδήποτε. Δεν εχω ακουσει το τραγουδι ακομη, δεν ξερω καν πως είναι η μελωδία του .Μπορει να ειναι μια μαλακία και μισή.Αν και οι Coldplay δεν κανουν μαλακιες τραγούδια, εξ όσων γνωρίζω.Αλλα το βιντεάκι που το συνοδεύει είναι εξαισιο. Παραμυθένιο. Απ΄τα καλύτερα που εχω δει. Ενα σουρρεαλιστικό όργιο. Χαρισμένο στον exitmusician για να μην σαλτάρει και ν'αντεξει μέχρι τη μέρα Μηδέν, στη λατρεία μου που υπομενει την κλαψα και το αγχος γι' αυτο το όργιο χαρτουρας, κρατικης οκνηρείας, κρατικης νοοτροπίας "ολα την τελευταια στιγμή τα κανουμε", κομματικης λεβεντομαλακίας, και σε όσους επιμενουν να αντιστέκονται στις τσιρίδες, τους μπούληδες, τα γομαρια , τους επίδοξους πρωθυπουργούς, και να κλείνουν την τηλεόραση μόλις εμφανίζονται αυτά τα όντα .Σε οσους επιμενουν να ονειρεύονται τους αγαπημενους τους όταν δουλευουν, γιατί μονο αυτοί αξίζουν τελικά.Αυτοί και η ομορφιά της Τέχνης.
Δε μας ενδιαφέρετε ρε ξεκαύλωτοι αρχομανείς. 'Αει σιχτίρ πια.

auburn kate

( εάν ταλαιπωρηθείτε με το video, ψαξτε το υπό τον τίτλο strawberry swing)